Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7711 E. 2012/22233 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 765 sayılı Kanunun 342/1. maddesi uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hp. 1-Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; 13.12.1986 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ...'a yüklenen, "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 66. maddesinin 1-e ve 2. fıkralarında öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66. maddesinin 1-e ve 2. fıkraları uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olduğu, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanacak olan güvenlik tedbirlerinin, temel cezanın her iki yasaya göre de alt sınırdan tayin edilmesi halinde sanık aleyhine olacağı ancak temel cezanın, üst sınırı 8 yıl hapis cezasını öngören 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi halinde, üst sınırı 5 yıl hapis olan 5237 sayılı TCK.nun 2041. maddesinin uygulanması halinde, 342/1. maddesine göre takdir edilenden daha az olacak şekilde belirlenmesi ve bunun da kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek biçimde gösterilmesi gerekeceği somut olayda, 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis olarak takdir edilen temel cezanın, 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesine göre ne kadar takdir edileceği karar yerinde gösterilmemiş ise de, mahkemenin takdir gerekçelerine göre 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre temel cezanın, 2 yıl 6 aydan daha az takdir edilmesi gerekeceği ve bu durumda 5237 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağı gözetilmeden, sadece 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının aleyhine olduğundan bahisle 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesinden alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması, 2-Sanıklar arasında menfaat çatışması olduğu gözetilerek 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1-b ve CMK.nun 152. maddeleri uyarınca ayrı müdafiiler atanması gerekirken her iki sanığa aynı müdafiin atanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.