Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2067 E. 2012/19074 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM :...: 765 sayılı TCK'nun 342/1, 31. md. 5 yıl hapis cezası ve kamu hizmetlerinden men I- Sanık ... müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 04.12.2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.01.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II- a) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, b) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan uygulanan 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden 5 yıl hapis cezasının tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile ceza üst sınırının aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasaya göre daha az ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 2- 765 sayılı TCK'nun 342/1, 31. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 53/1. maddelerinin bir bütün halinde uygulanması durumunda; 765 sayılı TCK'nun 31. maddesindeki geçici olarak kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının infazının hapis cezasının infazının tamamlanmasından sonra uygulanacağı gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin sonuçları itibariyle daha lehe olacağı gözetilmeden, her iki yasa hükümleri uyarınca belirlenecek sonuç cezaların eşit olacağı varsayımıyla 765 ve 5237 sayılı TCK'daki hak yoksunluklarına ilişkin maddelerin sonuçları karşılaştırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.04.2002 gün, 2002/449-395 E-K. sayılı kararı ile 16.03.2004 tarihinde kesinleşip 10.02.2005 tarihinde infaz edilen mahkumiyetinin 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi kapsamında tekerrüre esas olup olmadığı araştırılıp, cezada arttırım yapılmaması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.