Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/17280 E. 2012/12736 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2010/17280
Karar No
2012/12736
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Mahkemece savunmasının tespiti amacıyla Muğla Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesi'ne yazılan talimatta sanığın "duruşmadan bağışık tutulmayı istediği takdirde" sorgusunun yapılıp savunmasının tespitinin istenildiği, talimat mahkemesince sorgunun yapıldığı 08.01.2010 günlü duruşmada talimat yazısı ve eki yüzüne okunan sanığın hüküm mahkemesinde bizzat hazır bulunma talebinde bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, katılana ait kredi kartının aynı tarihte farklı yerlerde birden fazla kez kullanıldığının belirlenmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1. Seydişehir Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2008 tarih 2007/329 esas, 2008/328 karar sayılı ilamının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Seydişehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26.07.2006 tarih, 2006/2-214 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun yalnızca hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar yasaklandığı halde, (c) bendinde yer alan diğer hakları yönünden bir hüküm kurulmamak suretiyle eksik uygulama yapılması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin 6 numaralı bendin çıkartılarak yerine "Seydişehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26.07.2006 tarih, 2006/2-214 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Seydişehir Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2008 tarih 2007/329 esas, 2008/328 karar sayılı ilamına konu 1000,00 TL. adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlelerinin eklenmesi, yine 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5 numaralı bendin çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklarından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/17280, K. 2012/12736, T. 27.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2010-17280-e-2012-12736-k-9b84a77dde4a