Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/5893 E. 2012/13193 K. – Memur Olmayan
Konu: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/5893
- Karar No
- 2012/13193
- Karar Tarihi
- Konu
- Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : Mahkumiyet Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına; katılan vekilinin ise sanığa verilen cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de, 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin yanında anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması ve cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile ertelenmesi halinde, 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddeleri uyarınca deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlenmemesi halinde “cezası tecil edilmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı” nazara alındığında 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkalarının 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına engel oluşturduğundan bahisle 5237 sayılı TCK'nun lehe kabul edilip anılan Yasa hükümlerine göre mahkumiyet kararı verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan "5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 51. maddeleri" ibareleri çıkartılarak, yerlerine "765 sayılı TCK'nun 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri" yazılmak ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesine ilişkin bölümün ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.