Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/2741 E. 2010/188 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCY'nın 204/1 md.si uyarınca 3 yıl hapis cezası 2-5237 sayılı TCY'nın 157/1, 52 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 6.000 YTL adli para cezası I)Resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nun 204/1 maddesi uyarınca temel ceza 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak düzenlenmişken, 765 sayılı TCK’nun 342/1 maddesi uyarınca 2 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası öngörülmesi nedeniyle, 765 sayılı TCK uyarınca üst sınırın daha yüksek olması ve temel cezanın belirlenmesine ilişkin 5237 sayılı TCK’nun 61 ve 765 sayılı TCK’nun 29. maddesinde bu suç açısından bir değişiklik bulunmadığı dikkate alınarak, 765 sayılı TCK’nun uygulanması halinde daha fazla ceza verilmesi gerektiğinden, tebliğnamede yer verilen 765 sayılı TCK’nun lehe olacağına dair bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın suçun sabit olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II)Sanığın, "dolandırıcılık" suçundan, kurulan mahkumiyeti hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK.nun 225.(1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2006 tarih ve 2006/1606 esas sayılı iddianamesinde, sanığın, müştekinin rızası dışında ele geçirdiği boş çeki doldurarak ve imzayı taklit ederek sahte resmi evrak tanzim ettiğinden bahisle sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kamu davası açıldığı ve iddianamede tavsifi yapılan bu suçla bağlı kalınarak yargılamaya devamla karar verilmesi gerektiği, sevk ve tavsife göre, “dolandırıcılık” suçundan açılmış dava bulunmadığı, ayrıca her iki suçun da birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eylem nedeniyle ayrıca çeki sahte olduğunu bilerek piyasaya vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu da işlediğinden bahisle, ek savunma hakkı tanınıp, ayrıca "dolandırıcılık" suçundan da sanığın mahkumiyetine hükmolunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.