Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/22129 E. 2012/14770 K. – Görevli Memura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevli memura yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : 5237 sayılı TCK nun 32/1, 57/1, 57/2. maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına, yüksek güvenlikli sağlıkkurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına, tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi halinde sanığın mahkeme kararıyla serbest bırakılmasına. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “görevli memura yalan beyanda bulunmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 22.06.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki “görevli memura yalan beyanda bulunmak” suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.