Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/12460 E. 2011/20620 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1 62, 53/1-3 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Sanığın katılandan yaptığı alışveriş nedeniyle alacaklı olduğunu ve katılana ulaşamayınca görev yaptığı okul müdürünü aradığını, bu kişinin de “eyvah sende mi, bu öğretmen senide mi dolandırdı” dediğini savunması karşısında, sanıkla katılan arasında bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı, hususu araştırılıp eylemin suç tarinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 211. maddelerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule görede; 2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.01.2009 tarih ve 2008/219-2009/6 sayılı kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı hükmün bir parçası olmayıp, hükmün dolaylı bir sonucudur, nitekim yargısal kararlarda da, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verileceği vurgulanmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri uyarınca önceki erteli mahkumiyetler yönünden de uyarlama kararı verilmesi zorunluluğu bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilmesi olanaksız hale gelmiştir. Hükümlerde her yönüyle eşitlik olması halinde ise dolaylı sonuçlar dikkate alınarak lehe yasa saptanmalıdır. Bu karşılaştırmada dolaylı sonuç olması nedeniyle, aynen infaza karar verilen mahkumiyet ancak, hükümlerde her yönüyle eşitlik bulunması halinde dikkate alınabilecektir. Somut olayda, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK'nun 204/1 maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde hapis cezalarının eşit olacağı ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluklarının 765 sayılı Kanunda bulunmaması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olmadığı, her iki yasanın uygulanması halinde erteli mahkumiyete hükmeden mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.