Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/7012 E. 2010/6714 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : 213 S.Y.nın 359/b-1 mad.ce 18 ay H.C.

2001 ve 2002 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmek suçlarından kamu davası açılması nedeniyle sanık hakkında her bir takvim yılı için ayrı ayrı ceza tayin edilip 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi ile arttılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ertelemenin reddine ilişkin hükümde gösterilmeyen uygulama maddesinin 647 sayılı Yasanın 6. maddesi olarak mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür. Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığında,yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.ancak; Sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, maddesi uyarınca verilen 18 ay hapis cezasının, takdiri indirim maddesi uygulanmaması sırasında suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı Yasanın 59. maddesinde ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinde 1/6 olarak aynı indirim oranı belirtilmiş ise de; 765 sayılı Kanunda yer almayıp, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak kararda gösterilmemiş olsa da infaz sırasında re’sen uygulanan güvenlik tedbirlerinin sanık aleyhine olduğu gözetilmeden cezadan 62. madde ile indirim yapılmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki “TCK’nın 62 maddesinin” ibaresinin çıkarılıp yerine “765 sayılı TCK’nın 59. maddesinin” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.