Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/13137 E. 2012/2441 K. – Sahtecilik

Konu: Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2008/13137
Karar No
2012/2441
Karar Tarihi
Konu
Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : 1- ...: 765 sayılı Kanunun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis 2- ...: 765 sayılı Kanunun 342/1, 80, 71, 40. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis 3- ...: 765 sayılı Kanunun 342/1, 80, 71, 40. maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay hapis 1- Sanık ... müdafiinin şikayetçiler ...,...,...ve... gazetelerine yönelik eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince: Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Sanığın; şikayetçilere mal ve hizmet karşılığı olarak düzenlediği suça konu sahte çekleri aynı anda verdiğinin anlaşılmasına göre; 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesinde, 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1.maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43.maddesinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59, 71. maddeleri ile hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının " resmi belgede sahtecilik” suçundan 765 sayılı Yasaya göre kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak" yerine; lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya göre sanığın her müşteki için ayrı ayrı olmak üzere üç kez "resmi belgede sahtecilik suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi uyarınca alt sınırdan 2 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine, aynı Yasanın 53.maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ... müdafiinin şikayetçi ... A.Ş.'e yönelik “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyizinde: Sanık ... tarafından şikayetçi ... A.Ş.'e mal karşılığı verdiği suça konu senetlerde, verildiği anda keşide tarihinin olmaması dikkate alındığında, düzenlendiği sırada TTK.nun 688. maddesinde öngörülen ve kambiyo senedinin zorunlu unsurlardan olan tanzim tarihinin bulunmaması nedeniyle özel belge niteliğinde oldukları kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa değişen suç vasfına göre yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki şikayetçi ... A.Ş.e yönelik eyleminden açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 3- Sanık ... müdafiinin sanığın şikayetçi ...'a, sanık ... müdafiinin bu sanığın şikayetçiler ..., ..., ...ve... gazetelerine yönelik eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyizlerine gelince: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: a)Sanık ...'in şikayetçi ...'a, sanık ...'in şikayetçiler ..., ..., ...ve... gazetelerine mal ve hizmet karşılığı olarak düzenledikleri suça konu sahte çekleri aynı anda verdiklerinin anlaşılmasına göre; 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddeleri ile hüküm kurulması, b)Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanıklar hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/13137, K. 2012/2441, T. 28.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2008-13137-e-2012-2441-k-5068c0df7f33