Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/10164 E. 2011/22518 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : ...: Sanığın üzerine atılı resmi belgeyi bilerek kullanmak suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine, ...: Lehe olduğu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 204/1,62/1,51,51/3-6-7,53/1-2.mad.uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine,1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine,53/1.maddedeki hakları kullanmaktan infaz tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,c bendindeki sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından bu kısıtlılığın uygulanmasına yer olmadığına., I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelen şikayetçi ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 03.11.2004 tarihli karar ile sanık ...’in beraatine, sanık ...’nin mahkumiyetine hükmolunduğu, şikayetçinin anılan kararın yargılama aşamasında karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 365 ve devamı maddeleri hükmü uyarınca başvurarak katılan sıfatını almadığı gibi, adı geçen sanık yönünden şikayetinin de olmadığı, sözü edilen hükmün sanık ... Köklü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Savcılığı’nın 18.07.2005 günlü kararı ile iade edildiği, bu suretle sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca, temyiz sürecini sonlandıran, mahkemenin kararını ortadan kaldıran mahkemece uyulması zorunlu olan kendine özgü bir işlem olan iade sonucu mahkemece, sanık ...’in de yargılamaya dahil edilerek hakkında yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup, yok hükmünde bulunduğu cihetle; şikayetçinin ve sanık müdafiinin 16.12.2005 gün ve 2005/139 Esas 2005/108 sayılı beraat kararına yönelik vaki temyiz istemlerinin anılan sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen sanık müdafii ile katılanın temyiz itirazlarına gelince; 1-765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62 maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de ; 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden ve ayrıca aynı Yasanın 7/3 maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde, “cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması” nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasaların açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanığın cezasının 5237 sayılı Yasanın 51. maddesine göre ertelenmesi ve aynı yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımına da karar verilerek lehe yasanın hatalı belirlenmesi yasaya aykırı, 2-Hükümden sonra 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması'na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi..