Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/4669 E. 2010/2664 K. – Kamu Kurum Ve

Konu: Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2007/4669
Karar No
2010/2664
Karar Tarihi
Konu
Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 SY 158/1-d-e, 43, 62, 52/2, 53/1, 55, 63 maddeleri gereğince; 2 yıl 5 ay 5 gün hapis ve 200. YTL adli para cezası, yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına ve sanığın elde ettiği kazanç olan 5.542. YTL nin MÜSADERESİNE. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre,sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,katılan vekilinin eksik ceza verildiğine,taktiri indirim hükümlerinin uygulanamayacağına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak: 1-Babaannesinin ölümüyle sona eren vekalete dayanarak Ziraat Bankasından birden fazla tarihlerde emekli maaşı çekmek suretiyle kamu kurumu olan Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine kendi lehine haksız çıkar sağlayan sanığın eyleminin Ziraat Bankasının ödeme yeri olup kuruma yönelik dolandırıcılık suçunda vasıta kılınmadığı cihetle 765 sayılı TCK’nın 504/7, 80 (5237 sayılı TCK’nın 158/1-e,43/1) maddelerindeki suçu oluşturduğu, buna göre kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde olayda uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK’nın 504/3-7-son ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-d maddeleri gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- TCK.nun 55.maddesi gereğince kazanç müsaderesinin, ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmolunması, 3- CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak, suçun işlendiği yerin karar başlığında gösterilmemesi,en son suç tarihinin somut olarak yazılmayıp 2003 olarak soyut ifadelerle belirtilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepler dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/4669, K. 2010/2664, T. 11.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2007-4669-e-2010-2664-k-c2ce36b53622