Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/8609 E. 2025/16309 K. – Rücuan Tazmina

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1824 E., 2025/272 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2013/488 E., 2019/100 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 18.04.2019 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın, davacı Kurum ve bir kısım davalılar ... Makine İmalat ve Montaj San. Tic. Ltd. Şti., ..., ... Madencilik Üretim Sanayi A.Ş. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 04.06.2020 tarihli karar ile taraf vekillerinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kaldırılarak yeniden esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen kararın davacı Kurum ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce 13.09.2021 tarihli karar ile ilk kez bozulmuştur. Bozma sonrasında yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 10.05.2022 tarihinde verilen davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 15.02.2024 tarihli kararıyla ikinci kez bozulmuştur.

İkinci bozma sonrası, yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda numarası belirtilen karar davacı SGK, davalı ..., davalı ... Makine İmalat ve Montaj San. Tic. Ltd. Şti., davalı ... ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre dava değeri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı Kurum ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.