Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/8667 E. 2025/9232 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/8667
Karar No
2025/9232
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1804 E., 2025/1216 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/41 E., 2020/92 K. BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : İstanbul 29. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/410 E., 2019/391 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Somut uyuşmazlıkta asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin ve kötüniyet tazminatı talep edilmiş olup toplam 39.089,71 TL hüküm altına alınmıştır. Birleşen davada ise hafta tatili ücreti talep edilmiş olup 10.641,55 TL hüküm altına alınmıştır. Bu hâlde Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca, asıl dava yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın asıl dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin, birleşen dava yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın ise birleşen dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/8667, K. 2025/9232, T. 27.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-8667-e-2025-9232-k-235e2794b7a9