Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/7779 E. 2026/3976 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1774 E., 2024/2485 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/983 E., 2021/14 K.

Taraflar arasındaki iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının davalı işverenden rücuen tahsili davasında İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf isteminin reddine, davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce 20.05.2024 tarihli ve 2024/5117 Esas, 2024/5534 Karar sayılı kararla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede; Dairemizin 20.05.2024 tarihli ve 2024/5117 Esas, 2024/5534 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de direnme Bölge Adliye Mahkemesinin kusur değerlendirmesinin usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesine dayanmaktadır. Dairemiz bozma ilamının "Değerlendirme" bölümünün 5 numaralı bendinin ikinci cümlesinin İlk Derece Mahkemesinin maddi yanılgısına dair yapılan açıklama, taraflara izafe edilen oranların yer değiştirmesi noktasında somut bir maddi hata içermektedir. Ne var ki ceza yargılamasında hakkında "Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması" kararı verilen ve kesinleşmiş bir mahkumiyeti bulunmayan dava dışı üçüncü kişiye kusur atfı da yapılmak suretiyle alınan bilirkişi kusur raporlarındaki belirlemelere dayanmayan irdeleme ile işverenin sorumluluk oranının teselsül hükümleriyle birlikte %90’a çıkarılmasıyla eksik araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.