Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/5722 E. 2025/12076 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5722
Karar No
2025/12076
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/73 E., 2025/264 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/231 E., 2024/412 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ... servis şoförlüğü işi ile uğraştığını, ... plakalı araç ile bu konuya ilişkin Samsun Büyükşehir Belediyesi ulaşım planlama ve raylı sistem başkanlığı öğrenci servis aracı özel izin belgesini talep ettiğini, güzergah alabilmek amacıyla, yapılan değişiklikle şoför ve hostes bildirme zorunluluğu getirildiğini, müvekkilinin babası ... ve hostes olarak da kardeşi ...'u gösterdiğini, ancak söz konusu şahısların o tarihlerde gerçekte hiç çalışmışlığı bulunmadığını, SGK herhangi bir tespit ve inceleme yapmaksızın şahısların müvekkili servis aracında çalıştığı bahisle prim borcu ve idari para cezaları düzenlendiğini, ...'ın emekli olup herhangi bir işle uğraşmadığını, davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ..., ... plakalı araçla, ... ve hostes olarak da kardeşi ... eşliğinde öğrenci taşımak için özel izin belgesi almış ancak şoför ve hostes olarak bildirilen ... ve ...'un müvekkili Kuruma sigorta bildirimini yapmadığını, müvekkili Kurumun kayıt dışı istihdamla mücadele için resmi Kurumlarla yaptığı yazışmalar neticesinde ortaya çıktığını, buna göre Samsun Büyükşehir Belediyesinin servis aracı özel izin belgesi fotokopileri müvekkili Kuruma gösterildiğini, Büyükşehir Belediyesi tarafından gönderilen servis aracı özel izin belgelerinin incelendiğinde davacı ...'un ... plakalı servis aracının şoför ve hostesi olarak bildirdiği ... ve ...'un sigorta bildiriminin yapılmadığı ve sigortasız olarak çalıştırıldığı tespit edildiğini, Büyükşehir Belediyesinden öğrenci taşıma izin belgesi almak için davacının gerçekte çalışmayan babası ve kardeşinin adını yazdığı iddiası kanuna karşı hile ve hukuk uygun olmadığını, davacının, ... ve ... ismi olmadan ve fiilen bu kişi çalışmadan öğrenci servisi taşımacılığı yapamayacağı hususu dikkate alınarak açılan hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kabulü ile dahili davalılar ... ve ...'un, davacı ...'a ait ... Plakalı servis aracında çalışmadığının tespitine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ve davalıların çalışmadıklarının tespiti talebine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/5722, K. 2025/12076, T. 18.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-5722-e-2025-12076-k-598a639e9e2f