Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/5653 E. 2025/8200 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2193 E., 2024/3464 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/76 E., 2024/273 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarihin 17.04.2019 olduğunun anlaşıldığını belirterek, belirtilen iş kazası sonucu davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %53 ve sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin 17.04.2019 olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 01.02.2024 tarih ve 407 karar sayılı raporunda; davacının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 17.04.2019 tarihinden itibaren E cetveline göre %53.0 (yüzdeelliüçnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, geçici iş göremezlik (iyileşme) süresinin olay tarihinden sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 17.04.2019 tarihine kadar geçen süre olduğu, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, oy birliği ile mütalaa edildiği bildirilmiş olup Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen rapor dikkate alındığında davanın kabulüne, davacının 08.07.2018 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 53 (yüzdeelliüç) olduğunun tespitine, davacının sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin 17.04.2019 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95. maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.