Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/5639 E. 2025/12369 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/5639
- Karar No
- 2025/12369
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2306 E., 2024/3057 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/136 E., 2023/157 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından denetmen raporu düzenlenerek müvekkilinin emekli aylığının kesildiğini, bu denetmen raporuna istinaden kesilen aylıktan kaynaklı ödemelerin geri tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davacının dava dışı ... İnşaat isimli iş yerinde bekçilik yaptığını belirterek, davalı tarafından tahakkuk ettirilen borçlar bakımından başlatılan Konya 1.İcra Dairesinin 2021/1962 Esas ve 2021/1953 Esas sayılı dosyaları sebebiyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini bildirmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece toplanan deliller beraberce incelendiğinde; davacıya 01.01.1995-27.07.2010 tarihleri arasında 4/1-b kapsamında 5607 günlük hizmetinin bulunduğu, 1985-2015 döneminde kesintili olmak üzere toplam 2204 günlük 4/1-a hizmetinin olduğu, son 7 yılın yarıdan fazlasının 4/1-a kapsamında geçmesi nedeniyle 4/1-a kapsamında olmak üzere toplam 7811 günlük hizmeti dikkate alınarak 01.02.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurum denetmeni tarafından ... İnş. Müh. San ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı işverene ait 4.4120.01.01.1123405.042 sicil no.lu bina inşaatı işyerinde inceleme yapılarak 09.03.2020 tarihli raporun düzenlendiği, söz konusu raporda bu iş yerinden yapılan tüm sigortalı hizmet bildirimlerinin iptal edilmesinin gerektiği hususuna yer verildiği ve bu rapora istinaden davacının 02.01.2013-10.12.2013 döneminde bildirilen 160 günlük hizmetinin iptal edildiği, bu iptal ile davacının son 7 yıla esasa 4/a hizmetleri:2010 yılında 135 gün, 2011 yılında 253 gün, 2012 yılında 321, 2013 yılında 297 gün, 2014 yılında 294 gün ve 2015 yılında 54 gün olmak üzere toplam 1354 gün olup, 1260 günü aştığı, ancak 2013 yılındaki 160 günün iptali ile toplam 4/1-a hizmetinin 1194 güne düştüğü ve 2829 sayılı Kanun’a göre aylığın 1479 sayılı Kanun’a göre değerlendirilmesinin gerektiği ve davacının da tahsis talebinde bulunduğu 04.01.2016 tarihinde 1479 sayılı Kanun'a göre aylığa hak kazanmadığından bağlanan yaşlılık aylığının durdurulduğu ve davacıya ödenen 103.040,29 TL aylık için Konya 1. İcra Müdürlüğünün 2021/1962 Esas sayılı dosyasında, 8.200 TL (muhtemelen bayram ikramiyesi) için Konya 1. İcra Müdürlüğünün 2021/1953 Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığı ve buna istinaden davacı tarafından işbu davanın açıldığı, davanın, özü itibariyle hizmet tespit davası niteliğinde olup, kamu düzenini ilgilendirdiğinden, re’sen araştırma yapılmasını da gerektirdiği, buna istinaden bordro tanıkları ..., ..., ... ve ... ile davacı tanıkları ...., ... ve talimat yoluyla ... isimli tanığın ifadelerine başvurulmuş, davacı 2016/Şubat ayı itibariyle, 2928 sayılı Kanun’un 8. maddesine göre birleştirilen hizmetlerine göre 1479 sayılı Kanun kapsamında aylık koşullarının değerlendirilmesi gerekeceğinden ve 1479 sayılı Kanun’a göre yaşlılık aylığına hak kazanmayacağından, davacıya 01.02.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması mümkün olmayacağı, davacının ilk kez 1985 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu ve 1994 yılına kadar kesintili devam ettiği, 01.06.2002 tarihi itibariyle davacının 506 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetinin 847 gün (2 yıl 9 ay 7 gün) olduğu, yine 01.01.1995 tarihinden itibaren de Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve 01.06.2002 tarihi itibariyle bu kapsamda 7 yıl 5 aylık hizmetinin olduğu böylece 4759 sayılı Kanun’a göre 01.06.2002 tarihi itibariyle toplam hizmetinin 9 yıl 9 ay 7 gün olduğu 25 yıllık süreyi doldurmaya 15 yıl 2 ay 23 gününün kaldığı, 1479 sayılı Kanun’un geçici 10. maddesine göre yaşlılık aylığına hak kazanması için 53 yaşını doldurması ve toplam 9000 gün prim ödemesi gerektiğinden 1479 sayılı Kanun'a göre tam ve kısmi (geçici 10. maddesinin 3. fıkrasına göre de) yaşlılık aylığına hak kazanamadığı anlaşılmış, yargılama devam ederken alınan bilirkişi raporu ile dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davacının davasının reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, menfii tespit istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 59. ve 86. maddeleri ile 09.03.2020 tarihli denetmen raporu, bordro ve davacı tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.