Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/5611 E. 2025/6477 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/562 E., 2025/920 K. DAVA TARİHİ : 31.05.2019

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin ...'daki şantiyesinde 05.01.2015-01.12.2018 tarihleri arasında ambar görevlisi olarak çalıştığını, sonrasında başka bir proje için ...'ya gönderildiğini, işbu davadaki taleplerinin ...'da çalışılan döneme ilişkin olduğunu, müvekkilinin iş sözleşmesinin 01.12.2018 tarihinde tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak söz konusu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirketin ... projesinde 05.01.2015-31.01.2019 tarihleri arasında ve ... projesinde 01.02.2019-25.04.2019 tarihleri arasında çalıştığını, ...'daki işin azalması nedeniyle personel azaltımına gidildiğini ve davacıya ... projesi için iş teklifinde bulunulduğunu, davacının iş teklif bildirimini 24.11.2018 tarihinde imzalayarak 30.11.2018 tarihinde Türkiye'ye yıllık ücretli izin kullanmaya gittiğini, 15.12.2018 tarihine kadar yıllık izin kullanarak sonrasında ise ücretsiz izne ayrıldığını, sevk işlemlerinin tamamlanmasından sonra ise iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiği 25.04.2019 tarihine kadar ... projesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 01.12.2018 tarihinde tek taraflı ve haksız şekilde feshedildiği iddiasının tamamen asılsız olduğunu, davacının fazla çalışma yapması durumunda ücretinin ödendiğini, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece; somut uyuşmazlıkta taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğuna ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden haftalık 5,2 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilerek hesaplama yapılması ve alacağın buna göre hüküm altına alınmasının hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesi karşısında Bölge Adliye Mahkemesince davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken anılan hükme aykırı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin de isabetli olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı uyarınca yapılan yargılama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının ücretinin fazla çalışma ücreti de dâhil olacak şekilde belirlendiğini, 2. Ücret hesaplaması yapılırken yemek ve barınma yardımının 200,00 USD olarak belirlenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, 3. Yapılan indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiğini, 4. Hükmedilen faizin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.