Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/4907 E. 2025/8557 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4907
Karar No
2025/8557
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/417 E., 2024/433 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ... Optik isimli işletme nezdinde 15.01.1994-11.08.2000 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili, zaman aşımı definde bulunduklarını, davacının davalı iş yerinde çalışmaya başladığı tarihte işe giriş bildirgesinin düzenlendiğini, primlerinin Kuruma yatırıldığını, bu hususların Kurum kayıtlarından anlaşılabileceğini, 506 sayılı Kanun'un 60. maddesinin (G) bendi uyarınca sigortalılık süresinin 01.04.1981 tarihinden itibaren 18 yaşın ikmali ile başlayabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum kayıtlarının incelenmesinde davacının tespitini talep ettiği tarihlerde davalı iş yerinde çalıştığını gösteren bordro kaydı, işe giriş bildirgesi vb. belge bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2019/556 E., 2022/481K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 9987 sicil numaralı davalı ... ünvanlı iş yerinde 15.01.1994-10.08.1999 tarihleri arasında arasında hizmet akdiyle çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 60/g hükmü ve 5510 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi hükmü uyarınca prim gününe ilavesinin gerektiğinin tespitine, davacının 9987 sicil numaralı davalı ... ünvanlı iş yerinde 11.08.1999-11.08.2000 tarihleri arasında arasında 506 sayılı Kanun'a tabi olacak şekilde hizmet akdiyle kesintisiz şekilde ilgili dönemde geçerli asgari prime esas kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verildi.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.10.2023 tarih ve 2023/1145 E., 2023/1800K. sayılı kararı ile; tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde fer'i müdahil Kurıum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; davacının istemi 15.01.1994-11.08.2000 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine ilişkin olup, davacının hizmet cetvelinde 11.08.2000-16.08.2004 döneminde davalı iş yerinden bildirimlerinin bulunduğu, dava tarihinin 25.12.2019 tarihi olduğu gözetildiğinde talep edilen süre yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin yerinde olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, hak düşürücü sürenin geçmediğini, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/4907, K. 2025/8557, T. 21.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-4907-e-2025-8557-k-3faa26728121