Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/4851 E. 2025/15834 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1067 E., 2023/1293 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... İş Mahkemesi SAYISI : 2022/304 E., 2023/183 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'nın 08.10.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın müteveffanın kendi kusuruyla gerçekleştiğini, sigorta şirketine başvuru yapıp gerekli belgeleri ibraz etmediğinden dava tarihi itibariyle sigorta şirketinin temerrüde düşeceğini ve sigorta şirketinin sorumluluğunun sigortalı aracı işletenin kusur oranı ile sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 07... plakalı aracın davalı ...’da kalması gerekirken, ...’nın evinin uzak olması nedeni ile aracı diğer davalı ...’dan istemesi üzerine aracın ...'da kaldığını ve araç ... tarafından diğer davalı ...’ya getirildiği sırada söz konusu trafik kazasının meydana geldiğini, 08.10.2017 tarihli Ölümlü Yaralamalı Trafik Kazası Tespit Tutanağı’na göre söz konusu trafik kazası ...’nın %100 kusuru ile hızını azaltmaması sonucu meydana geldiğini, iş sağlığı ve güvenliği konusunda bir ihmal olmadığı gibi olayın iş kazası olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazada kusurunun bulunmadığını, kazadan bir gün önce aynı araç ile kaza atlatıldığını, aracın bakım ve onarımını yaptırmayan diğer davalı ...'in kazada kusurunun olduğunu, olayın iş kazası olmadığını ve zamanaşımının dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisi...'ın, 08.10.2017 tarihinde davalı ...'ya ait asansör bakım işinde çalışırken bu davalıya ait araçla asansör bakımını yapan ustasını almaya giderken karayolunda virajı alamayarak yol dışına çıktığı, karşı yoldan gelen başka bir araçla çarpışarak yaşamını yitirdiği, söz konusu kazanın, trafik iş kazası mahiyetinde olduğu, SGK müfettiş raporunda muris...'ın %100 kusurlu olduğu, 25.05.2018 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma dosyası raporunda murisin 2/8 oranında, ...'in 3/8 oranında ve davalı ...'in 3/8 oranında kusurlu olduğu, kaldırma kararı öncesinde alınan 08.07.20 19... .11.2019 tarihli raporlarda murisin %100 kusurlu olduğu belirtildiğinden tüm bu raporlar arasında çelişkiyi giderecek şekilde düzenlenen 08.01.2023 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ... ...'ın %100 kusurlu olduğu belirtilmiş olup bu rapor hükme esas alınarak davalıların olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı anlaşılmakla maddi ve manevi tazminata ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan kusur raporunun, daha önce gerek SGK müfettişlerince tanzim edilen, gerek Asliye Ceza Mahkemesince ... Teknik Üniversitesinden aldırılan ve aracın teknik durumunun da irdelendiği, gerekse Mahkemece önceden alınan raporlar ile tanık beyanları değerlendirilerek hazırlandığından, dosya içeriğine uygun hükme esas alınabilir ve denetlenebilir nitelikte olduğu, aynı zamanda davacıların istinaf itirazlarını da karşılayacak nitelikte olduğu, raporda davacılar murisinin % 100 kusurlu kabul edildiği, gerek iş kazası, gerekse haksız fiil kaynaklı tazminat davalarında, tarafların sorumluluklarını kusur oranları belirlediğinden ve davalılara isnat edilecek kusur da olmadığından, Mahkemenin davayı ret kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Davalı işverenin kaza yapan aracın periyodik bakımlarını yaptığına dair belge sunmadığını, bakımlarını gereği gibi yapmadığını 13 yaşındaki aracı müteveffaya kullanmak için verdiğini, daha önce defalarca arızalanan araç için işverenlerce gerekli önlemlerin alınmadığını, ölenin herhangi bir kusurunun olmadığını, dinlenen tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, çelişkili davalı beyanlarına itibar edilerek kusur oranının belirlendiğini, hükme esas alınan raporun değerlendirme kısmının yetersiz olduğunu ve raporu düzenleyen bilirkişilerin yetersiz olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 3. Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.