Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/15483 E. 2026/4397 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1537 E., 2025/2096 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/384 E., 2025/33 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 21.11.1997-22.05.1999 tarihleri arasında muvazzaf askerlik hizmetini yaptığını, 01.02.2001-30.12.2002 tarihleri arasında ..’da işçi olarak çalışarak Türkiye’ye kesin dönüş yaptığını, 01.10.2007-31.01.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında, 08.03.2008-12.09.2019 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun (5510) kapsamında 4/a sigortalısı olarak, 01.05.2021-30.11.2022 tarihleri arasında 4/1-b kapsamında, 18.10.2023-02.09.2024 tarihleri arasında 4/a sigortalısı olarak çalıştığını, 03.09.2024 tarihinde işten ayrılarak tahsis talebinde bulunduğunu, başvurunun 05.09.2024 tarihi itibariyle .. varide numarası ile kayda alındığını, başvuru üzerinden 62 gün geçmesine rağmen cevap verilmemek suretiyle zımnen reddedildiğini, davacının 01.10.2024 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığını, davacının 21.11.1997-22.05.1999 tarihleri arasında 510 günlük askerlik borçlanması ile 01.02.2001-30.12.2002 tarihleri arasında Avusturya’da geçen 510 günlük yurt dışı hizmet borçlanmasının hangi tarihler arasına mal edileceği, buna göre Türkiye’deki sosyal güvenliğinin hangi tarihte başlayacağı(01.02.2001 tarihi mi, 01.09.1999 tarihi mi) hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunduğunu, davalı kurumca, davacının Türkiye’deki sigorta başlangıcını 01.02.2001 tarihi olarak kabul ettiğini, değerlendirmenin buna göre yapıldığını, davacının 510 günlük askerlik borçlanmasının 01.09.1999-01.02.2001 yerine, 01.05.2006-30.09.2007 tarihleri arasına mal edilerek Türkiye’deki ilk işe başlama tarihinin 01.02.2001 olarak kabulünün doğru olmadığını, Türkiye ile Avusturya Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 21/b maddesine göre Avusturya’daki sigorta başlangıç tarihinin Türk mevzuatı uygulamasında sigortaya ilk giriş tarihi olarak kabul edilmesinin gerektiğini, 3201 sayılı Kanun'un 5/son maddesine 6552 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen tümce gereği de davacının Türkiye’deki sigorta başlangıç tarihinin 01.02.2001 olmasının gerektiğini, davacının sigorta başlangıç tarihi olan 01.02.2001 tarihinden önce yaptığı muvazzaf askerlik süresinin 01.09.1999-01.02.2001 yerine 01.05.2006-30.09.2007 tarihleri arasına mal edilmesinin 5510 sayılı Kanun’un 41 maddesine açıkça aykırı olduğunu, belirterek davacının sosyal güvenlik başlangıcının 01.09.1999 olduğunun kabulü ile 05.09.2024 tarihli yaşlılık tahsis istemi nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın geçici 81/B-o maddesine göre 01.10.2024 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davalı Kurumun zımnen ret işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkeler için sigortalılık başlangıcının Türkiye’de sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise sigortalılığın başlangıç tarihi borçlanılan süre kadar geriye götürüleceğini, buna istinaden 01.10.2007 tarihinden 3201 sayılı kanun kapsamındaki borçlanma ile askerlik borçlanması toplamı olan 1020 günün geri çekilerek 01.12.2004 tarihinin tespit edildiğini, sözleşmeye göre belirlenen tarih olan 01.02.2001 tarihinin esas alındığını yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı hakkında yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğunu, bu bakımdan davanın reddi yerine kabulüne dair karar verilmesinin hatalı olduğunu, diğer taraftan, davacının tahsis şartlarını yerine getirmediğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Kurum işlemlerinin iptali ile askerlik borçlanmasının sözleşme ile tespit edilen başlangıç tarihinden geriye çekilmesi yolu ile bulunacak sigortalılık başlangıç tarihinin esas alınması ve davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. 1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.