Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/14868 E. 2026/5196 K. – İş Kazasından
Konu: İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/14868
- Karar No
- 2026/5196
- Karar Tarihi
- Konu
- İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/812 E., 2025/643 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/252 E., 2024/317 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; makine operatörü müvekkilinin, arızalanan zinciri tamir ettiği sırada makinenin başka bir işçi tarafından çalıştırılması sonucu sol el orta ve yüzük parmaklarının koptuğunu ve %6,2 oranında sürekli iş göremezliğinin oluştuğunu, işverenin koruyucu malzeme vermediğini ve görev dışı iş yaptırdığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle 100 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacı işçinin iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini almasına rağmen, arızalanan makineyi manuele alıp kendi kontrolünde tutması gerekirken başka bir operatörün kontrolüne bırakarak kazaya tamamen kendi kusuruyla sebebiyet verdiğini, iddiaların aksine davacının özel hastane dâhil tüm tedavi masraflarının şirket tarafından karşılandığını ve halen şirkette çalışmaya devam ettiğini belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 1-400.936,23 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminata, kaza tarihi olan 10.09.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminatta fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının iş tanımında olmamasına ve iş yerinde 37 kişilik uzman onarım ekibi bulunmasına rağmen, makinenin güvenlik sensörlerini devre dışı bırakıp stop butonuna basmadan yaptığı yetkisiz müdahalenin illiyet bağını kesen ağır kusur mahiyetinde olduğunu, taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde iddia edilmeyen yakacak yardımı gibi kalemlerin giydirilmiş ücrete dahil edildiği, bakiye ömür başlangıcının hatalı belirlenerek mükerrer hesaplama yapıldığı ve maluliyet oranının gerekçesiz yuvarlama ile eksik ve hatalı tespit edildiği bariz olan, denetime elverişsiz bilirkişi raporlarına dayalı Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulması talep edilmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcın davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.