Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/12724 E. 2026/4372 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/12724
Karar No
2026/4372
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 08.05.2024 İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/297 E., 2023/446 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 24.06.2019 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davalı işverenin kazanın oluş biçimi de dikkate alınarak hangi iş güvenliği tedbiri alırsa alsın işçinin yaralanmasına engel olamayacağı, işçinin hayatına yönelik tehditlere işverenin veya şirketin faaliyet konusunun sebep olmadığı, davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.05.2024 tarihli kararı ile kararın kesin nitelikte olup temyiz Kanun yoluna tabi bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, hem asıl karara hem de temyiz başvurusu değerlendirme kararına karşı temyiz yoluna başvurarak; belirsiz alacak davası olarak açılmış davanın tümden reddedilmesi halinde miktar bakımından kesinlik sınırından bahsedilemeyeceği, ortada hiç bir neden yokken henüz işe başlamasından 3 gün sonra davacının canına kast eden diğer işçinin işe alınmasında davalı işverenin gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek kusurlu davrandığı, işverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için, iş yerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almak, uygun çalışma ortamı hazırlamak, araçları noksansız bulundurmak, işçileri etkin bir biçimde denetlemek, gözetlemek, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirdiğinin ispatının zorunlu olduğunu, işverenin kusursuz olduğunun kabulü anlamına gelmemekle birlikte işverenin sorumluğunun tehlike sorumluluğu olup, kusursuz sorumluluğun değerlendirilmesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. 1.Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiş ise de alacağın belirli hale gelmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 08.05.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına dair talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla, usul ve Kanuna aykırı ek kararın kaldırılması gerekmiştir. 2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin ek karara karşı temyiz talebine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.05.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/12724, K. 2026/4372, T. 08.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-12724-e-2026-4372-k-a95c28dc8a39