Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/9611 E. 2024/9711 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/42 E., 2024/73 K. KARAR : Kabul Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 25.09.2009–04.10.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışmasına rağmen Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2023 tarih 2022/150 E., 2023/126 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının 25.09.2009-04.10.2016 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı ... sicil no.lu işyerinde aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine karar vermiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/7946 Esas, 2023/8455 Karar sayılı bozma kararında; İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/6-2018/392 Karar sayılı kararıyla; davacının davalıya ait işyerinde 25.09.2009-05.07.2015 tarihleri arasında asgari ücreti ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karara karşı davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvuruda bulunulmayarak işten çıkış tarihi 05.07.2015 olarak kabul edilmişken bozma sonrasında bu kabulü aşacak şekilde davacının 04.10.2016 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmesi hatalı olduğundan bahisle karar bozulmuştur. B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay ilamı ve tensip zaptının taraflara tebliğ edildiği, Yargıtayın bozma ilamında da değinildiği üzere davacının işten çıkış tarihi 05.07.2015 kabul edilmiş, tüm dosyanın kül halinde incelenmesi sonucunda; davacının 25.09.2009-05.07.2015 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı işyerinde asgari ücret ile aralıksız ve kesintisiz çalıştığı her türlü şüpheden uzak bir şekilde tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan davanın kabulü ile davacının 25.09.2009-05.07.2015 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı ... sicil no.lu işlerinde aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı işveren vekili, dosyanın tanık beyanlarıyla ispatlanamadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 370 1086 sayılı Kanun'un 428, 438, 439 uncu maddeleri, 200 ve 202 inci maddeleri, 2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası 3. Değerlendirme Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; tespitine konu talebin 25.09.2009-04.10.2016 tarihleri arası olduğu göz önüne alındığında; kabule konu sürenin de 25.09.2009-05.07.2015 olduğu gözetildiğinde Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken; davanın kabulü şeklinde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davalı işveren vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2.Hükmün ortadan kaldırılarak yerine, “Davanın kısmen kabulü ile 1-Davacının 25.09.2009-05.07.2015 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı ... sicil nolu işlerinde aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine, 2-Davacı tarafından yapılan 759,45 TL yargılama giderinin kabul ret oranına göre 506,00 TL sinin davalı işverenden alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, 3-Davacı lehine takdir edilen 17.900,00 TL vekalet ücretinin davalı işverenden alınarak davacıya verilmesine, 4-Davalı işveren lehine takdir edilen 17.900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı işverene verilmesine, 5-Alınması gerekli karar ve ilam harcı olan 427,60 TL harçtan mahkememizin 2022/150 Esas sayılı dosyasından harç tahsil müzekkeresi ile yazılan 22.06.2023 tarihli 157,70 TL harcın mahsubu ile kalan; 269,90 TL'nin davalı işverenden tahsili ile hazineye irat kaydına, 6-Karar kesinleştiğinde artan avansın taraflara iadesine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.