Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/8569 E. 2024/8463 K. – Hizmet Tespiti

Konu: Hizmet Tespiti

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/8569
Karar No
2024/8463
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Tespiti

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1827 E., 2024/742 K. KARAR : Kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/139 E., 2022/356 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin başvurularının esastan reddine, davacının başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına davanın kabulüne dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.03.1975 ile 03.02.1978 tarihleri arasında davalı işverenin yanında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının taleplerinin hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının dava konusu dönemde müvekkili işyerinde herhangi çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Feri müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, hükme esas alınan ek ve kök bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile Davacının 10.03.1975 - 03.02.1978 tarihleri arasında davalı şirkete ait 3344.34.14 sigorta sicil numaralı işyerinde; 10.03.1975 - 30.06.1975 tarihleri arasında 110 gün günlük 40,00 TL kazançla, 01.07.1975 - 31.05.1976 tarihleri arasında 330 gün günlük 40,00 TL kazançla, 01.06.1976 - 30.06.1977 tarihleri arasında 390 gün günlük 60,00 TL kazançla, 01.07.1977 - 31.12.1977 tarihleri arasında 180 gün günlük 60,00 TL kazançla, 01.01.1978 -03.02.1978 tarihleri arasında 33 gün günlük 110,00 TL kazançla olmak üzere toplam 1.043 gün daha çalıştığının tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili; Mahkemenin hizmet tespitine yönelik talebinin yerinde olduğunu, davanın kısmen kabulüne denilerek müvekkili aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir. 2.Davalı şirket vekili; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, yalnızca davacı tanıklarının dinlendiğini, kayıtlı tanıkların dinlenmesi gerektiğini, 1975-1978 yılları arası çalışmasının ispatlanamadığını, belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir. 3.Fer'i müdahil Kurum vekili; çalışma iddiasının kayıtlı tanıklarla ispatlanması gerektiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacı tarafından 10.03.1975 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti için açılan davanın İstanbul 1. İş Mahkemesinin 2003/293 Esas, 2003/597 Karar sayılı kararıyla kabul edildiği, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, davacının 05.03.1979-05.11.1980 tarihleri arası asker olduğu, davacının 1978/1-1978/2 nci dönemlerde ... Akaryakıt ve Lojistik Hizm. Tic A.Ş ünvanlı işyerinden bildiriminin bulunduğu, davacının giriş bildirgesi bulunması nedeniyle giriş sonrası sürenin hak düşürücü süreye uğramadığı, tanık ...'ın 01.01.1973-31.01.1991 tarihleri arası bildiriminin bulunduğu, davacının çalışmalarını doğruladığı, tanık ...'ın 08.01.1974-13.08.1993 tarihleri arası bildirimi bulunduğu, davacının çalışmalarını doğruladığı, davacı vekilinin tavzih dilekçesiyle, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın tavzihini talep ettiği,Mahkeme tarafından tavzihle düzenlenecek bir husus bulunmadığından tavzih talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla davacının çalışmalarının dinlenen kayıtlı tanıkların beyanları ile ispatlandığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilerek davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, kararın bu yönüyle düzeltilmesi gerektiği kanaatine varılarak; 1-Davacının istinaf başvurusunun kabulüne, 2-Davalının ve fer'i müdahilin istinaf başvurunun reddine, 3-İstanbul 20. İş Mahkemesi'nin 16/05/2022 tarihli 2022/139 Esas 2022/356 Karar sayılı kararının kaldırılmasına 4-Davanın kabulü ile, Davacının 10.03.1975 - 03.02.1978 tarihleri arasında davalı şirkete ait 3344.34.14 sigorta sicil numaralı işyerinde; 10.03.1975 - 30.06.1975 tarihleri arasında 110 gün günlük 40,00 TL kazançla, 01.07.1975 - 31.05.1976 tarihleri arasında 330 gün günlük 40,00 TL kazançla, 01.06.1976 - 30.06.1977 tarihleri arasında 390 gün günlük 60,00 TL kazançla, 01.07.1977 - 31.12.1977 tarihleri arasında 180 gün günlük 60,00 TL kazançla, 01.01.1978 -03.02.1978 tarihleri arasında 33 gün günlük 110,00 TL kazançla olmak üzere toplam 1.043 gün daha çalıştığının tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; tistinaf gerekçelerini tekrarlamıştır. 2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8569, K. 2024/8463, T. 12.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-8569-e-2024-8463-k-aec1b6d2c607