Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/8513 E. 2024/9870 K. – İş Kazasının

Konu: İş Kazasının Tespiti

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/8513
Karar No
2024/9870
Karar Tarihi
Konu
İş Kazasının Tespiti

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/299 E., 2024/817 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi SAYISI : 2022/205 E., 2023/390 K. Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'ın müteveffanın eşi, ... 'nin ise müteveffanın kızı olduğunu, müteveffanın ve davacı ...'in davalı şirketin Musluklar Köyünde bulunan konaklama tesislerinde 06.05.2016 tarihinde genel bakım görevinde işe başladıklarını, müteveffanın 30.01.2017 tarihi itibariyle yetkili şirket müdürü olarak görevlendirildiğini, müteveffanın bu günden itibaren iş yoğunluğu nedeniyle gece gündüz çalışarak vefat edinceye kadar görevini fazlasıyla yerine getirdiğini, davacıların eşi ve babası olan müteveffanın gündüz saatlerinden devam eden göğüs ağrısı olmasına rağmen sağlık kuruluşuna gidemediğini ve 09.05.2021 günü saat 21:48 de kalp krizi geçirerek hayatını kaybettiğini, müteveffanın kalp krizi geçirip ölünceye kadar gecesi gündüzü olmadan çalıştığını, bu nedenle müteveffanın bu yoğunluğa dayanamadığını, müteveffanın ölümünden sonra davacı eşin davalı SGK'ya başvurduğunu, ancak davalı Kurum tarafından olayın iş kazası olmadığının bildirildiğini, davacı eşin olaydan bir kaç ay önce işten çıkarıldığını, müteveffadan başka gece işyerinde kimsenin olmadığını, müteveffanın işyerinde 7/24 çalıştığını belirterek davanın kabulü ile 09.05.2021 tarihinde ... ...'ın ölümüne ilişkin olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf her ne kadar ölüm olayının iş kazası olduğunu iddia etmekte ise de meydana gelen ölüm olayının mesai saatlerinde gerçekleşmediğini, yapılan iş ile yaşanan hastalık ve ölümün bir ilgisinin olmadığını, ölüm olayının Kanun'da belirtilen yerlerden birinde gerçekleşmediğini ve ölümle işin yürütümü arasında bağlantı bulunmadığını, bu konuda Kurum teftiş birimlerince yapılan incelemede de olayın iş kazası olmadığının belirlendiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... Danışmanlık Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın işverenlik nezdinde 2016-2021 tarihleri arasında çalıştığını, en son yetkili şirket müdürü olduğunu, işverenlik tarafından çalışanlara barıma ihtiyacı amacıyla lojmanda kalma imkanı sunulduğunu, müteveffanın ve ailesinin ölüm olayı oluncaya dek lojmanda kaldıklarını, bir olayın iş kazası sayılabilmesi için 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde belirtilen hal ve durumların bulunması gerektiğini, ancak meydana gelen olayın müteveffanın ikamet ettiği ve dinlendiği lojmanda vuku bulduğunu, bu nedenle olayın iş kazası sayılamayacağını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... iş kazası olarak tespiti istenilen kalp krizi sonucu vefat olayında dinlenen tanık beyanlarına göre müteveffanın meydana gelen olaydan birkaç gün öncesinden itibaren göğsünün ağrıdığı ve iş arkadaşları tarafından hastaneye götürülmek istendiği, ancak müteveffanın gitmek istemediği, kalp krizi olayının 09.05.2021 tarihinde saat 21:48 sularında müteveffaya tahsis edilmiş lojmanda ve dinlenme saatlerinde meydana geldiği, dinlenen tanık beyanlarında müteveffanın kalp krizi geçirdiği saat aralığında çalıştığına dair herhangi bir beyanın olmadığı bu kapsamıda olayın müteveffanın çalışma saatlerinde ve işveren adına görev ifa ederken meydana gelmediği, müteveffanın ikamet etmesi için tahsis edilen lojmanın işyeri olarak sayılamayacağı tüm dosya kapsamıyla sabit olduğundan açılan davanın reddine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili, İlk Derece Mahkemesince ölüm olayının lojmanda, mesai saatleri dışında gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilirken, müteveffanın 08.00-17.00 saatleri arasında düzenli bir mesai saati olan bir işçi veya memur gibi değerlendirdiğini, bu meyanda, dosya kapsamında dinlenen tanıkların ifadelerinin hiç bir şekilde değerlendirilmediğini, müteveffanın yapmış olduğu işin niteliğinin tartışılmadığını, ölen kişinin, bir turizm tesisinin müşteri kabulünden, temizliğine; satın almasından şömine yakılmasına kadar her şeyden sorumlu tutulan bir kişi olduğunu, müteveffanın saat mefhumu olmadan çalıştırıldığının dosya kapsamında dinlenen tanıklar ve sunulan e-mail, whats-app mesajlarıyla ispat edildiğini, ne var ki Mahkemenin bu konuları hiç bir şekilde değerlendirmediğini ve hatalı şekilde oluşturulan bilirkişi heyetinin raporuna itibar ederek davanın reddine karar verdiğini belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, mevcut delil durumu dikkate alınarak, meydana gelen olayın iş kazası olduğu sonuç ve kanaatine ulaşılmış ve davacının davasının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur. (Kocaeli 4. İş Mahkemesinin 09.09.2014, 2011/363 E. 2014/341 K. sayılı kararında eldeki davaya benzer mahiyette; davalı işyerinde davacı işçiye yapılan enjeksiyon sonrasındaki yakınmalarının yapılan enjeksiyonla illiyetli olması sebebiyle, olayın iş kazası olduğuna dair tespit kararının onanmasına ilişkin Yargıtay 21. HD. 22.10.2015, 2014/24078 E. 2015/19091 K. sayılı onama kararının da emsal olduğu belirtilmiştir.) İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Yünsa Yünlü Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, iş kazasının tespitine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunu'nun 13 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8513, K. 2024/9870, T. 10.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-8513-e-2024-9870-k-c5e98716b3b5