Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7585 E. 2024/9896 K. – Hizmet Tespiti

Konu: Hizmet Tespiti

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/7585
Karar No
2024/9896
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Tespiti

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2282 E., 2024/443 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/264 E., 2022/134 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının 15.04.2012 tarihinde davalıya ait ... plakalı araçta şoför olarak işe başlamış olduğunu, işten ayrılma tarihi olan 14.05.2015 tarihine kadar aynı pozisyonda çalıştığını ancak sigorta primlerinin davalı tarafından ödenmediğini belirterek söz konusu tarihler arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının oğlu ... ... 'ün dava konusu edilen sarı dolmuş olarak bilinen ticari aracı 2013 başlangıç tarihli ve 8 yıl süreli sözleşme ile kiralayarak devraldığını, her dönem sonu otomatik olarak yenilenen kira sözleşmesinin 2017 yılı Temmuz sonuna kadar devam ettiğini ve en son sözleşme gerekleri yerine getirilmediğinden sözleşmenin sonlandırıldığını, davacının da oğlunun kiralamış bulunduğu dolmuşta çalıştığını, davacı ile davalı arasında hizmet akdi bulunmadığını, iş sözleşmesi kurulsa bile bunun baba-oğul arasında kurulmuş olduğunu belirterek açılan davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Her ne kadar davacı, davalı işveren nezdinde 15.04.2012-14.05.2015 tarihleri arasında sigortalı hizmet tespitini talep etmiş ise de; davalı iş yerinin dava konusu dönemde kanun kapsamında bulunmadığı, dinlenen davacı tanıklarının Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre bordro tanığı niteliğinde bulunmamaları ve davacı tanığı ... ... 'ün davacı ile aralarında baba-oğul ilişkisi bulunması, diğer davacı ve davalı tanıklarının davacının hizmetine dair işe giriş çıkış tarihlerini net olarak ortaya koyamamaları ve hizmet ilişkisine tam anlamıyla vakıf olmalarının yapılan şoförlük işinin çalışma gün ve saatleri nedeniyle mümkün olamayacak olması nedeniyle beyanlarına itibar edilmediği; kamu tanıklarının ise davacının oğlu ile davalı arasında ... plaka sayılı araç üzerinde kira ilişkisinin mevcut olduğunu beyan ettikleri, davacının dava konusu 15.04.2012 ile 14.05.2015 tarihleri arasında 23.08.2013-2014/4 dönemleri arasında dava dışı ... sicil nolu ... ve Ortakları ünvanlı işyerinde kaydının olması, yine davacının davalıya ait ... plakalı dolmuşta çalıştığını iddia ettiği ancak ... plakalı dolmuşun 01.03.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 8 yıl süreli olarak ... ... ’e kiralanmış olması ve tespiti istenen dönemde aracın işletmesel olarak davalının kontrolünde olduğuna dair delil tespit edilmemesi karşısında davacının davalı işveren nezdinde hizmet akdi ile fiili ve gerçek çalışma olgusunun her türlü şüpheden bağımsız tanık veya diğer delillerle ortaya konulamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar Davacı vekili İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde, çalışmanın ispat edildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini ve davanın kabulünün gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olup davalı ile davacının oğlu ... ... arasında 01.03.2013 başlangıç tarihli 8 yıllık kira sözleşmesinin varlığı, davacının 23.08.2013- 2014/4 döneminde ... ve Ort. ünvanlı dava dışı iş yerinden ayda 15 gün üzerinden Kuruma bildirilen çalışmalarının bulunduğu, kolluk tarafından Üsküdar Meydanı dolmuş durağında çalıştığı bildirilen kamu tanıkları ... ile ...'nın beyanları dikkate alındığında mahkemece davanın reddine karar verilmesinin usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu" gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf dilekçesindekine benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 15.04.2012-14.05.2015 tarihleri arasında davalıya ait 34 TZE 14 plakalı araçta şoför olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup; davacı ve davalı tanıkları ile kamu tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/7585, K. 2024/9896, T. 10.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-7585-e-2024-9896-k-c539b7f6d860