Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/4643 E. 2024/5180 K. – Hizmet Tespiti
Konu: Hizmet Tespiti
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/4643
- Karar No
- 2024/5180
- Karar Tarihi
- Konu
- Hizmet Tespiti
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/779 E., 2024/598 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/275 E., 2023/238 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının 16.03.20018-01.06.2022 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, 01.04.2020-01.07.2021 ve 01.03.2022-01.06.2022 tarihleri arasında sigortalılığının eksik gösterildiğini ileri sürerek; davacının 01.04.2020-01.07.2021 ve 01.03.2022-01.06.2022 tarihleri arasındaki çalışmasının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davacının Kuruma eksik bildirilen bir hizmetinin olmadığını, dava dilekçesinde eksik sigortalılığı olduğu belirtilen 01.04.2020-01.07.2021 ve 01.03.2022-01.06.2022 süreye ilişkin talebin haksız olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı deliller ile ispatlanması gerektiğini ileri sürerek; davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dinlenen tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde Kuruma bildirilen süreler dışında 01.07.2020 - 01.07.2021 tarihleri arasında eksik bildirilen 328 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili, bir dönem dönüşümlü çalışmanın yapıldığı yönündeki tanık beyanlarının göz ardı edildiği, bahse konu dönemde davacının çalışma alanına ihtiyaçta bulunmamasına rağmen, tam zamanlı çalışmış olarak kabul edildiğinden kararı istinaf etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, gerekli inceleme yapılmadan karar verildiği, davacı tanıklarının bilgi sahibi olmadığından bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 1-Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Antalya 2. İş Mahkemesi 2022/275 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esasdan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B.Temyiz Sebepleri Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.04.2020-01.07.2021 ve 01.03.2022-01.06.2022 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.