Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/14091 E. 2024/13864 K. – İş Göremezlik

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1299 E., 2024/2852 K. KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/509 E., 2023/711 K. Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı ... ve Gıda Maddeleri Üretim Pazarlama İthalat İhracat A.Ş.'nin Aksaray OSB de bulunan fabrikasında işçi olarak çalışmaktayken 16.12.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde sol el orta parmağının kısmen işlevini yitirdiğini, 07.11.2016 tarihinde vardiya formeni olarak çalışmaktayken sağ elinin yaralandığını, bu yaralanma nedeniyle uzun süre tedavi gördüğünü, sağ eline platin takıldığını, sağ el fonksiyonlarını yitirdiğini, sağ kolunda güç kaybı meydana geldiğini, iş verene karşı iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, davanın Aksaray İş Mahkemesinin 2017/469 Esası ile görüldüğünü, Aksaray Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 19.09.2017 tarihli sağlık kurulu raporu ile % 44 vücutta fonksiyon kaybı tespit ettiğini, iş göremezlik derecesinin SGK ilk raporunda % 12 olarak belirlendiğini, İtiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığınca % 23 olarak belirlediğini, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 20.12.2019 tarih ve 21253 sayılı kararı ile % 37.52 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini tespit ettiğini, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının Adli Tıp 2.Üst Kurulu 12.11.2020 tarih ve 2124 sayılı kararı ile % 37.52 oranında meslekte kazana gücünü kaybettiğini tespit ettiğini, Aksaray İş Mahkemesinin 2017/469 Esas sayılı dosyasında verilen kararın taraflarca istinaf edildiğini, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesinin 2023/1596 Esas 2023/1247 Karar sayılı ilamının istinaf talebini kabul ederek mahkeme kararını ortadan kaldırdığını, Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma gerekçelerinden birisinin de SGK ve davalı iş veren aleyhine maluliyet oranının tespiti için dava açmak üzere süre verilmesi ve dava sonucunun beklenmesi olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra tazminat davasının 2023/417 Esası aldığını, Mahkemenin 03.10.2023 tarihli duruşmanın 1 nolu ara kararı ile SGK ve davalı iş veren aleyhine maluliyet oranının tespiti için dava açmak üzere taraflarına süre verildiğini, Aksaray İş Mahkemesinin 2017/469 Esas sayılı dosyasında ortadan kaldırmadan sonra 2023/417 Esas sayılı dosyasında bulunan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu 20.12.2019 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp 2.Üst Kurulu 12.11.2020 tarihli raporlarının esas alınarak maluliyet oranının tespitine karar verilmesinin, müvekkilin maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Doğuş Çay ve Gıda Maddeleri Üretim Pazarlama İthalat ve İhracat Anonim şirketi vekilinin mahkememize verdiği cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayda, davacının Aksaray OSB'de bulunan fabrikasında işçi alarak çalışmakta iken 16.12.2015 tarihinde fişek şeker makinasına kağıt sıkıştığını, makineyi durdurup kağıdı almak isterken makinenin yeniden çalışması üzerine sol el orta parmağının yaralandığını, ayrıca davacı işçi, 07.11.2016 tarihinde 3 numaralı/360'lık küp şeker fırın sonrası şeker toplayıcı vakum bölümünde, makine çalışırken vida ayarlarını anahtar ile yapması sırasında, vida anahtarını vakum kolları arasına düşürdüğünü, düşen anahtarı almak isterken el bileği vakum ile makine arasına sıkışması sonucu iş kazası oluştuğunu, iş kazasının oluşmasında davacının kusuru bulunmasına karşın kaza sonrasında müvekkil şirketin davacının tedavisi için gerekli tüm maddi desteği ve hizmeti verdiğini, buna karşılık davacının, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası ikame etmiş söz konusu dava Aksaray İş Mahkemesinin 2017/469 E. - 2022/720 K. sayılı dosyası üzerinden görüldüğünü, Aksaray İş Mahkemesinin 2017/469 E. - 2022/720 K. sayılı dosyasında verilen 27.12.2022 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de söz konusu kararın taraflarınca istinaf edildiğini ve Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi 2023/1596 Esas 2023/1247 Karar sayılı ilamı istinaf taleplerinin kabul edilerek Mahkemenin kararının ortadan kaldırıldığını, Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma gerekçelerinden birinin " SGK ve davalı iş veren aleyhine maluliyet oranının tespiti için dava açmak üzere süre verilmesi ve dava sonucunun beklenmesi" olduğu dosyanın Aksaray İş Mahkemesinin 2023/417 Esasına kaydedildiğini ve yargılamasının bu dosya üzerinden devam etmekte olduğunu, davacı tarafından işbu gerekçe ile maluliyetin tespiti için huzurdaki davanın açıldığını, davacının dava dilekçesinde yer verdiği iddialarının yerinde olmadığını, işbu iş kazasının davacının kusuru sebebi ile oluştuğunu, davacının kendi kusuru ile sebebiyet verdiği iş kazası ile elinde oluşan tahribatın giderilmesi, sağlığına kavuşması için, en iyi tedavinin yapılmasını sağlamak amacı ile müvekkil şirket yetkililerinin gerekli tüm maddi desteği ve hizmeti verdiğini, tedavisindeki tüm masrafları üstlendiğini, kendisi ile özel olarak ilgilenildiğini, davacının davalı Şirket bünyesinde 16.12.2015 tarihinde ve 07.11.2016 tarihinde iş kazası geçirmiş olduğu, söz konusu kazanın üzerinde 8 yıl geçtiği gözetildiğinde Müvekkil Şirkette gerçekleşen kaza ile illiyet bağı bulunan herhangi bir maluliyete rastlanılamayacağı çok açık olduğundan, davacı ...'un maluliyetinin bulunmadığının tespitini, aksi taktirde maluliyet oranının tespitini, tespit edilen maluliyet oranının müvekkil şirkette geçirmiş olduğu 16.12.2015 tarihli ve 07.11.2016 tarihli iş kazası ile arasında illiyet bağının bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir. 2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminde bir hata bulunmadığını beyanla, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta taraflar arasında iş kazasının varlığa ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, 2023/417 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının 07.11.2016 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucunda işgöremezlik oranının Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 12.11.2020 tarih 2124 sayılı kararı ile %37,2 olduğunun tespit edildiği belirlenmiş ve tüm dosya muhteviyatı değerlendirildiğinde; davanın kabulüne davacının 07.11.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu maluliyet oranının %37.2 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepler 1.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesi ile dava açılmadan önce kurumlarına müracaatının zorunlu olduğunu, davacı tarafça kurumlarına müracaat ile ilgili herhangi bir kayda rastlanmadığını ileri sürmüştür. 2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesi ile davacının herhangi bir maluliyetinde müvekkil şirketin sorumluluğu bulunmadığını, maluliyet oranından müvekkil şirketin sorumlu tutulması mümkün olmadığı ve Mahkeme kararının kaldırılmasına gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen dosya kapsamına göre; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilmemiş olmasına, Mahkemece sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yolu belirleyen 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesine göre değerlendirme yapılmış olmasına, Aksaray İş Mahkemesinin 2023/417 E sayılı dosyasında alınan raporlarda tespit edilen sürekli işgöremezlik oranının aksine iddia ve ispat ortaya konulmamış olmasına göre Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilmiş ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddedilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. 2.Davalı ... vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.