Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/11333 E. 2025/2346 K.

Konu: Prime Esas Kazanç Tespiti

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/11333
Karar No
2025/2346
Karar Tarihi
Konu
Prime Esas Kazanç Tespiti

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2841 E., 2024/1451 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/360 E., 2023/210 K. Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar Kurum ve şirket vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı SGK dışındaki diğer davalılar aleyhine Gebze 1. İş Mahkemesinin 2017/21 E. sayılı dosyası ile maddi tazminat davası açıldığını ATK 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 69365276- 101.01.02.2019/112030/19780 no 06/01/2020/276 karar numaralı rapor ile davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının Balthazard formülüne göre %15,45 E cetveline göre %13.3 olduğu tespit edildiğini, davalının itirazı üzerine Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporda da davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının Balthazard formülüne göre %15,45 E cetveline göre %13.3 olduğu yönünde mütalaa verildiğini, Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilen oran uyarınca maluliyet maaşı bağlanması için davalı Kuruma müracaat edildiğini, davalı Kurum 02.01.2021 tarih ve 95943036-204.01.04-E.25621838 sayılı yazı ile Adli Tıp Kurumu kararlarının Kurum için bağlayıcı olmadığından bahisle talebi reddettiğini, 02.11.2022 tarihli duruşmada Mahkemece maluliyetin tespiti için süre verildiğini beyanla çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından hazırlanan 31.05.2018 tarih 04270 sayılı raporda, davacının iş göremezlik oranının % 6,2 olarak belirtildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 10.04.2019 tarih ve 2019/6860 sayılı heyet raporunda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranının %7,1 olduğu, davacının iş göremezlik oranıyla ilgili İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan 06.01.2020 tarih ve 276 sayılı raporda, E cetveline göre %13,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, tespitine yer verildiği, son olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından hazırlanan 22.10.2020 tarihli raporunda, olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanırlarak ve kaynakçı olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası 6 alınarak; E cetveline (yaşına) göre %13,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı Yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı oy birliğiyle mütalaa olunur, tespitlerine yer verildiği anlaşılmakla, davanın kabulü ile davacının 12.02.2016 tarihli iş kazasına bağlı olarak maluliyet oranının %13,3 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın niteliği itibari ile kurum ve işverene karşı açılması gerektiği, davalılardan ...'nın işveren vekili olduğundan, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceği, davalılardan ...'nın bu yöne ilişkin istinaf talebinin yerinde olduğu, bu davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, davalı Kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargı harçlarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulmasının yerinde olmadığı, bu eksikliklerin giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından; davalılardan ... Çevre Teknolojileri End. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan ...'nın ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin istinaf talebinin ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın esası hakkında; davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın davalılar ... Çevre Teknolojileri End. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden kabulü ile davacının 12.02.2016 tarihli iş kazasına bağlı olarak (geçici iş göremezlik süresinin sonundan itibaren) çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının %13,3 olduğunun tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar Kurum ve şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; ATK raporlarının çelişkili olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 2. 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme Eldeki davada, davalı şirkette kaynakçı olarak çalışan davacının davalı şirkette çalışmakta iken 12.02.2016 günü geçirdiği iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespitinin talep edildiği eldeki davada; davalı SGK dışındaki diğer davalılar aleyhine açılan Gebze 1. İş Mahkemesinin 2017/21 E. sayılı maddi tazminat davasında Mahkemece verilen süre üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın açılmasına davacının sebebiyet vermemiş olduğu hususu da gözetilerek husumet nedeniyle davası reddedilen davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücreti hatalı olup bozma sebebidir. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre, davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında hükmün 14. bendinin hükümden silinmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Davacıdan peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde iadesine, davalı Şirketten aşağıda yazılı temyiz harcının alınmasına, Dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/11333, K. 2025/2346, T. 19.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-11333-e-2025-2346-k-a5dfa265a466