Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/9802 E. 2024/1715 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/9802
Karar No
2024/1715
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/389 E., 2023/237 K. KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen fiili hizmet süresi zammı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılı Temmuz ayından itibaren Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğünde orman yangın söndürme işçisi olarak çalışmaya başladığını, 2015 yılı görev yerleri görevlendirme kağıdı ve eklerinden işyerinde yaptığı görevin anlaşıldığını, bu görevlendirme ile birlikte 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesininin 15. no.lu görev tarifindeki yangın söndürme işi yaptığını belirterek davacının her yıl için 60 günlük fiili hizmet süresi zammının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II- CEVAP Davalı ... vekili, işletme müdürlüğünde çalışanların her türlü hak ve menfaatlerinin ödendiğini, bu nedenle gerek iş kolunun yasada belirtilen iş kollarından olmaması ve gerekse faaliyet konusunun yangın söndürme amacı gütmemesinden dolayı davacının fiili hizmet süresi zammından yararlanmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin14.01.2020 tarihli, 2016/149 E., 2020/26 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının davalı işverene ait işyerinde yangın söndürme işçisi olarak çalıştığının tespitine, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereğince, 26.07.2010-31.12.2010 çalışma dönemi için 26 günlük fiili hizmet zammının günlük 80,78 TL/brüt günlük ücret üzerinden, 16.05.2011-23.11.2011 çalışma dönemi için 31 günlük fiili hizmet zammının günlük 85,06 TL/brüt günlük ücret üzerinden, 01.06.2012-26.11.2012 çalışma dönemi için 29 günlük fiili hizmet zammının günlük 84,89 TL/brüt günlük ücret üzerinden, 01.06.2013-26.11.2013 çalışma dönemi için 29 günlük fiili hizmet zammının günlük 127,37 TL/brüt günlük ücret üzerinden, 15.05.2014-09.11.2014 çalışma dönemi için 29 günlük fiili hizmet zammının günlük 108,98 TL/brüt günlük ücret üzerinden, 22.04.2015-17.10.2015 çalışma dönemi için 29 günlük fiili hizmet zammının günlük 148,63 TL/brüt günlük ücret üzerinden prim ödemesi yapılması gerektiğine ve bu şekilde toplam fiili hizmet zammı süresinin 173 gün olduğunun tespitine bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin: 09.12.2021 tarihli, 2020/795 E., 2021/1950 K. sayılı kararı ile davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Bozma ilamında, davacının 19.12.2008 tarihinde imzaladığı hizmet sözleşmesinden ve işyeri dosyası ve puantaj kayıtlarından davacının yangın işçisi olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi kapsamında, fiili hizmet süresi zammından yararlanmayı gerektirir bir işte çalıştığı, ancak yasa hükmüne aykırı şekilde, kapsamdaki işyerinde, işin riskine maruz kalarak yani yangınla mücadele ettiği günler nazara alınarak karar verilmediğinin anlaşıldığı, yasa hükmü gereği yangınla mücadele edilen günlerin puantaj kayıtlarıyla, taşıt görev emirleriyle tespit edilerek belirlenecek süreye fiili hizmet süresi verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait işyerinde yangın söndürme işçisi olarak çalıştığının tespitine, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereğince davacının prim ödeme gün sayısına 14 gün fiili hizmet zammı süresi eklenmesi gerektiğinin tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı işveren vekili, iş yerinde ağır ve yıpratıcı koşulların bulunmadığını, davacının iddialarının ispatlanmadığını, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Yasanın 40.maddesi. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/9802, K. 2024/1715, T. 22.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2023-9802-e-2024-1715-k-ec7c0b5ff3f7