Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/5716 E. 2024/13324 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/5716
Karar No
2024/13324
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3925 E., 2024/116 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 10. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/50 E., 2023/326 K. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında geçen ve bildirilen çalışmaları için fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde yapıldığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur. Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin yapıldığını, davanın haksız olduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının davalı şirkete ait ... işyeri sicil no.lu işyerinde 12.12.2011 ila 02.09.2016 tarihleri arasındaki çalışmalarının 1.175 gününde davalı şirkete ait işin riskine maruz kalarak fiilen çalıştığı ve bu sürenin 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesine göre fiili hizmet süresi kapsamında olduğu, 527 günün ise fiili hizmet süresi kapsamında olmadığının tespitine, davacının 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesine göre radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işte 1.175 gün fiilen ve işin riskine maruz kalarak çalıştığı ve bu çalışmanın her 360 günü için 90 gün fiili hizmet süresi zammı eklenmesi gerektiği tespit edildiğinden; prim ödeme gün sayısına eklenecek toplam fiili hizmet zammı süresinin (1.175 x 90/360 = 293,75) 294 gün olarak tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir. 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacının davalı işverenler nezdinde geçen çalışmalarının geçtiği yıllara ait bilgiler, hizmet döküm cetveli ve çalışmalarının başlangıç ve bitiş tarihlerini içeren işyeri kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, hüküm altına alınması gereken fiili hizmet süresi zammının 293,75 gün olması gerekirken bulunan değerin yukarı yuvarlanarak 294 güne hükmedilmesi usûl ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir. 3. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi hükmünün 2 numaralı bendinde bulunan "294" rakamının silinerek yerine "293,75" rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/5716, K. 2024/13324, T. 19.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-5716-e-2024-13324-k-866da8f3ca8e