Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/6797 E. 2024/10849 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/3272 E., 2023/871 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/378 E., 2019/221 K. Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 09.04.2012 tarihinde davalı işyerinde vinç, yük asansörü ve ilgili tesis operatörü olarak çalışmaya başladığını, davacının 28.04.2013 günü saat 04:00 sıralarında havuz kısmında yer alan 6 adet vinçten 2 no.lu vincin merdiven boşluğundan düşerek yaralandığını ve iş kazası sonucu malul kaldığını, olayın davalı işveren tarafından gereken iş güvenliği malzemesinin verilmemesinden kaynaklandığını, olaydan işverenin %100 kusurlu olduğunu, en son maluliyet durumunun %80 olarak belirlendiğini beyanla bakiye ve talep hakları saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminat ile 150,000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; davacının 09.04.2012-24.11.2015 tarihleri arasında Vinç Operatörü olarak çalıştığını, en son aylık brüt maaşının 1.674,00 TL olduğunu, 28.04.2013 tarihinde saat 04:00'te davacının vince çıkarken merdivenlerden düşmesi nedeniyle iş kazası meydana geldiğini, kaza sonrası davacıya ilk yardım müdahalelerinin yapıldığını ve en yakın hasteneye sevkinin sağlandığını, aileye 120.292,00 TL yardım ve 213.446,00 TL tedavi giderleri yardımı yapıldığını, kazanın davacının kendi dikkatsizliği ve yükümlülüklerine aykırı davranışı neticesinde meydana geldiğini, iş kazasının meydana gelmesinde davalı şirketin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davacının Maddi tazminat davasının kabulü ile 606.553,94 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 2-Davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine..." karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "....Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup tarafların istinaf istemlerinin değerlendirilmesinde; davalı ... Anonim Şirketinde hizmet akdiyle bağlı çalışan vinç operatörü ...'ın 28.04.2013 tarihinde saat 04:00 sıralarında iskelede bulunan 2 numaralı vince çıkarken vincin merdiveninden düşerek yaralandığı ve bu kaza nedeniyle % 80 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, İlk Derece Mahkemesince aldırılan 30.06.2018 tarihli kusur bilirkişi raporuna göre olayda, Tuzla Gemi Endüstri Anonim Şirketinin % 90 oranında, davacı ...'ın % 10 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, söz konusu kusur heyet raporunun olayın oluşuna, dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olarak taraflar arasında kusur dağılımının yapıldığı, kusura yönelik davalı vekilinin istinaf isteminin reddinin gerektiği, belirlenen kusur oranları gözönünde bulundurularak hesap bilirkişi ... ... tarafından tanzim edilen 03.05.2019 tanzim tarihli hesap raporunda meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının uğramış olduğu maddi zararın belirlendiği, hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hukuka uygun olduğu, davalı ve davacının belirlenen kusur oranları doğrultusunda davacıya ödenmesi gereken maddi tazminat miktarının 606.553,94 TL olduğu, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinin bu doğrultuda olduğu, davalı tarafından davacıya yapılan ödemelerin "tedavi yardımı" ve "aileye yardım" olarak ödendiği, yapılan ödemelerin "maddi tazminata karşılık veya maddi tazminata mahsuben ifa amaçlı" olarak yapıldığına dair herhangi bir açıklama içermediği görüldüğünden, davalı tarafından davacıya yapılmış olan ödemeler maddi tazminat alacağından mahsubunun mümkün olmadığı, davalı vekilinin bu yöndeki istinaf isteminin reddinin gerektiği, İlk Derece Mahkemesince belirlenen 90.000,00 TL manevi tazminatın maluliyet durumu, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumu da nazara alınarak makul olduğu, bu yönde gerek davalı gerek davacı vekilinin istinaf istemlerinin reddinin gerektiğine.." karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminat bakımından taleplerinin altında bir miktardan hüküm kurulduğundan manevi tazminat alacağının yükseltilerek talepleri gibi karar verilmesini, manevi tazminat açısından davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin takdirinde hakim takdirine göre indirim yapıldığından vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya iş kazasından dolayı uğradığı mağduriyet nedeniyle dava tarihi itibariyle toplam 213.000,00 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin mahsubunun gerektiğini, kazalı işçiye gerekli iş kazası eğitimlerinin ve müvekkili tarafından gerekli iş güvenliği önlemlerinin alındığını, kaza nedeniyle müvekkili aleyhine % 90 oranında kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davacının vince çıkarken merdivenlerden düşmesi nedeniyle iş kazasının meydana geldiğini, davacının dikkatli ve özenli bir şekilde merdivenleri çıkması gerekirken dikkatsiz bir şekilde davranması nedeniyle iş kazasının meydana geldiğini, bu nedenle asli kusurlu olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1.Taraf vekillerinin maddi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2023 karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 238.730,00 TL olup, taraf vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davalı işveren tarafından yargılama sırasında bir kısım ödemeler yapıldığı ve yapılan bu ödemelere ilişkin banka dekontlarında açıklamaların yer aldığı ancak mahkemece işveren tarafından yapılan bu ödemelerin hangilerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesi kapsamında “ifa amacını taşıyan ödemeler” olduğu tespit edilmeden maddi tazminat alacağına hükmedilmiştir. O halde Mahkemece yapılacak iş, kaza tarihinden sonra işveren tarafından yapılan bir kısım ödemelerin Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesi kapsamında hangilerinin ifaya yönelik yapılan ödemeler olduğu tespit edilerek hükmolunacak maddi tazminat alacağından tenzil etmek suretiyle sonuca göre infaza elverişli şekilde karar vermekten ibarettir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Taraf vekillerinin manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE, 2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililerine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.