Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/6381 E. 2023/6698 K. – Bağ-Kur Sigorta

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1417 E., 2023/607 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/53 E., 2020/137 K. Taraflar arasındaki Bağ-Kur Sigortalılığının Tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı asıl dava dilekçesinde; davalı Kurumca 04.10.2000 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tescilinin olduğunu, ancak 01.07.1998 tarihinden itibaren vergi mükellefiyetinin bulunduğunu, vergi mükellefi olduğu tüm süreler yönünden Bağ-Kur tescilinin zorunlu olduğunu belirterek 01.07.1998-04.10.2000 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalılık süresi olarak tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının kuruma başvuru şartının gerçekleşmediğinin, davanın usulden reddinin gerektiğini belirtmiş, esas yönünden de bağkur hizmetlerinin borçlanması ile ilgili çeşitli dönemlerde süreli yasalar konulduğunu, bu sürelerde başvuru gerektiğini, davacının süresinde sigortalılığını tescil ettirmediğini, borçlanma talebinde bulunmadığını, yasal sürelerden sonra bağkur hizmetlerinin tespitinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile, davacının vergi kaydı bulunan 01.07.1998 tarihi ile 04.10.2000 tarihleri arası ödeme tarihinde bulunduğu gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden prim ödenme kaydı ile Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı kabul edilmesinin mümkün olmadığını, sigortalılık koşullarının bulunmadığını, Bağkur Kanuna eklenen geçici 18 inci madde gereğince davacının prim ödeme hakkının bulunmadığını, yasal mevzuat ile belirlenen sürelerin geçmiş olduğunu, Kurum işlemlerinin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, davanın reddinin gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 3. İş Mahkemesi'nin 01.12.2020 tarihli, 2020/53 Esas - 2020/137 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.07.1998-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri ve 1479 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Eldeki davada davacının 01.07.1998-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitini talep ettiği, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, hüküm kısmının 1 inci bendinde "ödeme tarihinde bulunduğu gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden prim ödenme kaydı ile" denilmek suretiyle davacının tespit talebi hakkında şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. 3. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci bendinde yer alan "ödeme tarihinde bulunduğu gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden prim ödenme kaydı ile" cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.