Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/2482 E. 2023/8054 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/2482
Karar No
2023/8054
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/317 E., 2022/426 K. KARAR : Kısmen Kabul Feri Müdahil ... vekili Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait ... plaka sayılı ticari takside şoför olarak 01.08.1989 tarihinde çalışmaya başladığını ve 15.12.2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı tarafından 01.08.1989 tarihinden 23.11.2010 tarihine kadar olan çalışmalarının SGK’ya bildirilmediğini, diğer bir deyişle kayıt dışı çalıştırıldığını, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.08.1989 - 23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak nizasız ve fasılasız çalıştığının tespitine dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği çalışmasının İş Kanunu'nun istisnası kapsamında olduğunu, buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünün iş mahkemelerinin görevine girmediğinden görevsizlik kararı verilmesini, davacının ikame ettiği davanın 5 yıllık zamanaşımına uğradığı kısımları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının herhangi bir işe giriş bildirgesi sunamadığını, yazılı delil de ikame edemediğini, yazılı delille kanıtlanamayan dönemlerin zamanaşımı /hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla; davacının 01.08.1989 ila 23.11.2010 tarihleri arasında çalıştığı yönündeki beyanının doğru olmadığını, hizmet cetvelinde 05.11.1986 ile 1987 tarihleri arasında 204244 no.lu işyerinde, 05.02.1994 ile 31.12.1997 tarihleri arasında 11023705 no.lu başka bir işyerinde çalışmasının mevcut olduğunu, bu sebeple davacının fiili gerçeğe ve resmi kayıtlara aykırı olan beyanlarını kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 3501016267984 sigorta sicil numarası ile davalı işveren Kamil Aktöz adına kayıtlı 1396831.3536 sicil sayılı işyerinde 24.11.2010 tarihinden 15.12.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davacının 2010 yılı 11 inci ayında davalı işveren yanında çalışmaya başladığını gösterir işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olması halinde davacının 2010 yılı 11 inci ayı öncesi çalışma iddialarının geçersiz olacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 19.07.2016 tarihli ve 2015/53 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararıyla; Davanın kısmen kabulüne, Davacının ...sicil numaralı iş yerinde 01.01.1998-23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden ve cari asgari ücret üzerinden 4644 gün çalıştığı, bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. 1. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı iş veren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur. 2. Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 22.03.2018 tarihli ve 2016/17757 Esas, 2018/2694 Karar sayılı bozma ilamında; 2.1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm, davalı işveren vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2.2.Dava, davacının 01.08.1989-23.11.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait ... plakalı taksi iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının ...sicil numaralı iş yerinde 01.01.1998-23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden ve cari asgari ücret üzerinden 4644 gün çalıştığı, bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir. Somut olayda, davacının davalıya ait takside çalışırken 30.07.2008 tarihinden itibaren aldığı trafik cezalarının bulunduğu anlaşıldığından bu tarihten itibaren çalıştığının kabulü doğru ise de 01.01.1998-30.07.2008 tarihleri arasındaki dönem bakımından araştırmanın genişletilmesi gerekmektedir. Yapılacak iş, davacı ile beraber aynı taksi dolmuş hattında çalıştığını beyan eden tanıkların bu çalışmalarını gösteren belgelerini getirtip beyan ettikleri şekilde çalışmalarının olup olmadığını araştırmak, 01.01.1998-30.07.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalıya ait taksinin 2010 yılına kadar çalıştığı anlaşılan Mezarlıkbaşı-Kadifekale hattında çalışan diğer dolmuş taksilerin sahipleri ile şoförlerini tespit edip çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle karar bozulmuştur. B- Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 15.01.2021 tarihli ve 2018/197 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararıyla; Davanın kısmen kabulü ile Davacının ...sicil sayılı işyerinde 01.01.1998-23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 4644 gün çalıştığının, 4644 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. C- 2. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 20.09.2021tarih, 2021/4661 Esas, 2021/10511 Karar sayılı bozma ilamında; 2.1 Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının ...sicil numaralı iş yerinde 01.01.1998-23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden ve cari asgari ücret üzerinden 4644 gün çalıştığı, bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir. 2.2.Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 2016/17757 Esas, 2018/2694 Karar no.lu ilamında davacı ile beraber aynı taksi dolmuş hattında çalıştığını beyan eden tanıkların bu çalışmalarını gösteren belgelerini getirtip beyan ettikleri şekilde çalışmalarının olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtilmesine karşın bozma gereği bu yönüyle yerine getirilmemiştir. Bu nedenle dinlenen tanıklardan ... ile ...’ın sigortalı hizmet cetvelleri ile dava konusu dönemde hangi işyerlerinde çalışmışlar ise bunlara ait işyeri tescil bilgilerinin dosya arasına alınarak tanıkların beyanları bu kapsamda değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur. D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar Mahkemenin 03.01.2023 tarihli ve 2021/317 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararıyla; Kurum kayıtlarına göre, davacının dava dışı 1023705.35 sicil numaralı İbrahim Kıncı işyerinde 1994/1 inci dönemde 15 gün (05.02.1994 giriş-21.02.1994 çıkış), 1995/2 nci dönemde 30 gün (01.07.1995 giriş-30.07.1995 çıkış), 1997/1 inci dönemde 50 gün (10.03.1997 giriş), 2 nci dönemde 30 gün (31.05.1997 çıkış) ve 1997/3 üncü dönemde 75 gün (15.10.1997 giriş-31.12.1997 çıkış) şeklinde çakışan sigortalı bildirimin bulunduğu, davacının iddia ettiği çalışmasının kesintiye uğradığının açık olduğu, bu durumda davacının 31.12.1997 tarihinden önceki çalışmalarının hak düşürücü süre nedeniyle kabulünün mümkün olmadığı, davacının 01.01.1998 tarihinden sonraki çalışmaları yönünden dinlenen tanık beyanları ile davacının 01.01.1998 - 23.11.2010 tarihleri arasında kesintsiz geçen çalışmasının ispatlandığı, dava tarihi dikkate alındığında ispatlanan bu çalışma süresi yönünden hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, Davanın kısmen kabulü ile Davacının ...sicil sayılı davalı ...'a ait taksi işletmesi işyerinde 01.01.1998-23.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 4644 gün çalıştığının, 4644 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili; salt tanık beyanlarıyla karar verilemeyeceğini belirterek kararı temyiz etmiştir. 2.Feri müdahil Kurum vekili; Kurum kayıtlarının esas olup, tanık beyanlarının yeterli olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.08.1989-23.11.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait ... plakalı taksi iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 32 nci maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle davalı vekili ile feri müdahil kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/2482, K. 2023/8054, T. 13.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2023-2482-e-2023-8054-k-ea280633b6fd