Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13747 E. 2024/1487 K. – Hizmet Tespiti
Konu: Hizmet Tespiti
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/13747
- Karar No
- 2024/1487
- Karar Tarihi
- Konu
- Hizmet Tespiti
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2505 E., 2023/2173 K. KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/211 E., 2023/167 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 15.12.2008 - 16.10.2014 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun usulünce ispatlanması gerektiğini, Kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalının işletmecisi olduğu Yenişehir Hamamında tellak yani keseci olduğunu, davalının işçisi olmadığını, tellakların teamül olarak tüm hamamlarda hamam ücretinden ayrı olarak kese ücretini müşteriden kendilerine aldığını, yani kendi işlerini yaptıklarını, dolayısıyla tellakların hamam sahibinin işçisi değil bir anlamda kiracısı olduğunu, kendi nam ve hesaplarına kendi işlerini yaptıklarını, buralarda çalıştıkları süreler itibariyle Bağ-Kur’dan yararlanmalarının kendi muhtariyetlerinde olduğunu, davalının işlettiği 3 hamamda benzer durumda çalışan 20-25 civarı keseci olduğunu ve müşteriden aldıkları kese parası karşılığında kendi işlerini yaptıklarını, kesecilerin 15 gün çalışıp diğer 15 gün işe gelmediklerini, bu çalışma ve mesai düzeninin tellakların hizmet sözleşmesine ve İş Kanunun hükümlerine göre çalışmadıklarını gösterdiğini, davacının bir suçtan dolayı cezaevine girmesi üzerine şartlı tahliyeden yararlanabilmesi için sigortalı gibi görünme ve bir yerde ikamet adresi gösterme mecburiyetini ileri sürerek yardım istemesi üzerine Ekim/2015-Kasım/2015 arasında davalıya ait Yenişehir Hamamından sigortalı gösterildiğini, sigortalı göründüğü süre içerisinde keseciliğe ilaveten ısıtma ve temizlik işlerinde de yardımcı olduğunu, tüm ücretlerinin ödendiğini, davacının kesecilik ile geçen zaman dışında sigortalı çalışma süresinin 13 ay olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait 209257.06 sicil sayılı işyerinde, 5510 sayılı Kanun’un 4/b kapsamındaki sigortalılığına üstünlük tanınması gerektiğinden 15.12.2008-28.02.2011 tarihleri arasındaki ve cezaevinde kaldığı 22.08.2014-27.08.2014 tarihleri arasındaki süreler dışlanmak suretiyle, Kuruma bildirilenlerin dışında 01.03.2011-22.08.2014 ve 27.08.2014-16.10.2014 dönemlerinde hizmet akdine tabi 1301 gün süreyle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmediğini beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davasının yöntemince araştırılması gerektiğini beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davalı yanında kesintisiz çalıştığının kanıtlandığını beyanla kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 04.10.2000-31.05.2002, 01.05.2008-15.10.2014 tarihleri arasında nakliyecilik işi nedeniyle zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve 16.10.2014 ile 02.11.2015 tarihleri arasında davalıya ait 209257 sicil numaralı Yenişehir Hamamından sigortalı olarak çalışmalarının bildirildiği, Mahkemece dinlenilen bordro tanıkları ..., ..., ...'ün beyanları ile davacının davalıya ait hamamda keseci-kaloriferci olarak çalıştığını doğruladıkları, davacının 01.03.2011 tarihinden önceki dönem bakımından önce başlayan sigortalılığa, 01.03.2011 tarihinden sonraki dönem bakımından ise 53 üncü madde gereği 4/1-a kapsamındaki sigortalılığına öncelik verilmesi gerektiğinden, Mahkemece, davacının 01.03.2011 tarihine kadar olan dönem bakımından 4/1-b sigortalısı olduğu anlaşılmakla, 01.03.2011 tarihinden sonraki dönem bakımından cezaevinde kaldığı süre dışlanarak davanın kısmen kabulüne dair kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamu düzeni gereğince yeterli araştırma yapılmadığın beyanla temyiz talebinde bulunulmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde 15.12.2008 - 16.10.2014 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2. 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.