Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/10583 E. 2023/11351 K. – Tarım Bağ-Kur

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1978 E., 2023/1785 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/535 E., 2023/165 K. Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin geçimini, herhangi bir işverene bağlı olmaksızın, kendisine, eşine ait ve kiralamak suretiyle kullandığı tarım arazilerini, kendi adına ve hesabına ekip biçmek yoluyla elde ettiği tütünleri yine kendi adına ve hesabına satmak şeklinde yürütmekte olduğu tarım işleriyle sağladığını, müvekkilinin, 5510 sayılı Kanun ve 2926 sayılı Mülga Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca, adı geçen yasa kapsamında sigortalı sayılacaklar arasında olduğunu belirterek 01.06.1995- 31.05.1996 ve 01.10.1996 -30.08.1998 tarihleri arası zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine, Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan incelemede sigortalı 1995-2002 yıllarında Tekel firmasına tütün sattığını o belgelere istinaden 01.06.1998 tarihinde tescili yapılıp Uzunpınar Tütün Satış Kooperatif üyeliğine istinaden 30.04.2015 tarihine kadar sigortalıya hizmet verildiğini, ... ... ile yapılan yazışma sonucunda 1995-1999 yıllarında bilgi yetersiz olduğundan sigortalının Bağ-Kur hesabına yüklenmediğinden 1995 yılına geriye dönük hizmet verilemediğini, sigortalının SGK'ya yapmış olduğu başvuruda, adına tescil edilmiş ve sattığı ürünü elde ettiği alana ilişkin zilyedinde bulunan tapu kayıtlarını ibraz etmediğinin anlaşıldığını davanın reddine talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya celp edilen belgeler incelendiğinde; 1995/5, 1996/5, 1997/5, 1998/5, 1999/5, 2000/5, 2002/4 dönemlerde davacının yapmış olduğu ürün satışlarından dolayı prim tevkifatı yapıldığı, 2001 yılında ise tevkifat bulunmasa dahi tarımsal faaliyet nedeniyle ürün satışı yapılmış olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 01.06.1995-31.05.1996 ve 01.10.1996-30.08.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarına göre davacının tekele satmış olduğu ürünlerden dolayı Bağ-Kur tescilinin yapıldığını, kooperatif üyeliği sebebiyle de 30.04.2015 yılına kadar davacıya hizmet verildiğini, firmalarca yapılan tevkifat kesinti tutarlarının sigortalının Bağ-Kur numarasına yüklenmesi için müdürlükle yapılan yazışma sonucu 1995-1999 tarihleri arasında bilgi yetersizliğinden dolayı kesinti yapılmadığından hesabına yüklenmediğini, bu sebeple de hizmet verilemediğinin tespit edildiğini, Kuruma yüklenecek bir kusur bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.