Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/2813 E. 2026/4584 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2813
- Karar No
- 2026/4584
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3892 E., 2025/3824 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Arama işleminin arama kararına dayanmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğuna, bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 2. Kararın gerekçe içermediğine, 3. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE Dosya kapsamından, hakkında ikametinde uyuşturucu madde sattığına ilişkin istihbari bilgi bulunan sanığın, bilginin teyidi amacıyla söz konusu ikamete gidildiğinde kapıyı açtığı, ikametinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, yatak odasındaki dolabın çekmecesinde uyuşturucu madde olduğunu beyan ettiği ve Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, sanığın belirttiği yerde 15 fişek halinde net 70 gram metamfetaminin ele geçtiği anlaşılmakla, sanık hakkında somut istihbari bilgi bulunması ve söz konusu ikamette yaşadığının teyit edilmesi nedeniyle, sanığın ikametinde uyuşturucu madde olduğunu inkar etmesi halinde dahi, somut olay yönünden, 5271 sayılı CMK'nın 116. maddesi uyarınca "makul şüphe" oluştuğundan, sanığın üstünde ve ikametinde adli arama kararı veya yazılı arama emri ile arama yapılacağı dikkate alındığında, sanığın arama kararı bulunmadığı aşamada, beyanı ile suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet ettiğinden söz edilemeyeceği halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, takdiri indirim yapılmamasına, arama kararında ve işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.