Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/750 E. 2025/7465 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/750
Karar No
2025/7465
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2849 E., 2024/1791 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi

Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin elektronik posta adresine 06.12.2024 tarihinde ulaşmakla, 11.12.2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, müdafiin 26.12.2024 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39/2. maddesi; “Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.” şeklinde, aynı maddenin dördüncü fıkrası ise “Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.” biçiminde düzenlenmiştir. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde "2 haftalık" kanunî temyiz süresi, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan 25.12.2024 günü mesai saati bitiminde sona ermiş ise de, sanık müdafiine yapılan tebligatta, temyiz süresinin yasa değişikliği öncesindeki gibi gün olarak belirtildiği düşünülerek temyiz süresinin tebliğin yapıldığı tarihin ertesi gününden itibaren işlemeye başlayacağı kastedilerek "tebliğ günü hariç" ibaresinin yer alması nedeniyle, sanık müdafiine yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B....Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.11.2021, 05.12.2021” olarak yazılması gerekirken “05.12.2021 ” şeklinde yanlış gösterilmesi, 2. Anayasanın 141/3. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 34/1. ve 230. maddeleri gereğince hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilerin belirlenmesi, delillerle ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiillerinin açıklanarak bunun nitelendirilmesi ve sanığın hangi eylemden sorumlu tutulduğunun denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden, "Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi 22/03/2024 tarih ve 2024/31 Esas, 2024/396 Karar sayılı ilamı sonrasında yapılan yargılamada" şeklinde söz konusu bozma ilamı öncesindeki ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/49 Esas ve 2023/172 sayılı kararın gerekçesine atıfta bulunmak suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden...Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/750, K. 2025/7465, T. 01.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-750-e-2025-7465-k-56588c1fa792