Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/297 E. 2025/7649 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/405 E., 2022/873 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 15.11.2023 tarihli ve 2023/21350 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124242 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124242 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesinde yer alan“(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın mahkumiyetine konu suçun işlendiği 23/01/2022 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 191/1. maddesindeki müeyyidenin üst sınırının 2 yıldan fazla olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmadığı gözetilmeden, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 23.01.2022 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2022 tarihli ve 2022/267 Soruşturma, 2022/204 Esas, 2022/200 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, B. Yapılan yargılama sonucunda; Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.06.2022 tarihli ve 2022/405 Esas, 2022/873 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesinde yer alan "(1) Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın mahkûmiyetine konu suçun işlendiği 23.01.2022 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesindeki cezanın üst sınırının 2 yıldan fazla olduğunun anlaşılması karşısında, 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesi gereğince, basit yargılama usulüne tabi olmadığı gözetilmeden, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/405 Esas, 2022/873 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde karar verildi.