Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/3928 E. 2025/9651 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/331 E., 2022/294 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre iletişimin tespiti tutanaklarında sanığın olay tarihinde uyuşturucu alıcısı temin etme şeklinde görüşmeler ve bu görüşmelerin ses analizi sonucu alınan raporda sanığa ait olduğunun tespiti karşısında sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu anlaşılmakla;

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanık hakkında 16.03.2011 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticaretinden dolayı 26.07.2011 tarihli iddianame ile temyiz incelemesine konu davanın açıldığı, sanığın 20.03.2011 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 26.07.2011 tarihli iddianame ile dava açıldığı, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/158 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen kovuşturma neticesinde mahkûmiyet kararının temyiz başvurusu üzerine 20. Ceza Dairesinin 2015/13509 Esas, 2018/5206 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün onandığı ve 14.11.2018 tarihinde kesinleştiği, suç tarihleri dikkate alınarak; Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2012 tarihli ve 2011/158 Esas, 2012/369 Karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine getirtilmesi her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.