Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/21571 E. 2026/10601 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/21571
Karar No
2026/10601
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1815 E., 2023/1326 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde aşağıda belirtilenler dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/546 Esas ve 2021/19 Karar sayılı ilamına ilişkin karar numarasının hükümde 2021/19 yerine 2021/9 olarak belirtilmesi, B. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasanın 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmiş olması, Değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün A. Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümünde yer alan ''2021/9 karar'' ibaresinin çıkartılarak yerine "2021/19 karar" ibaresinin yazılması, B. Tekerrür uygulamasına ilişkin aynı bölümde yer alan ''5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına '' ibaresinin çıkartılması, Suretiyle ilk derece mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye gerekçe yönünden uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/21571, K. 2026/10601, T. 07.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-21571-e-2026-10601-k-7ad5286a9ca7