Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/21328 E. 2025/5431 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/21328
Karar No
2025/5431
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/107 E., 2020/380 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 16.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2022/22868 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108554 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108554 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 14.01.2020 tarihli raporuna göre; sanığın idrarında yapılan analizde ilaç etken maddelerinden Benzodiazepin bulunduğundan bahisle hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan açılan kamu davasında Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş ise de, Sanığın idrarında tespit edilen Benzodiazepin(BZO) etken maddesinin yeşil reçeteyle satılan ilaçların aktif maddesi olduğu, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/19524 esas, 2021/5538 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Benzodiazepin isimli maddenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'nun 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesi'nin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 188. maddesinin 1. fıkrası ile 6. fıkrasında öngörülen suçlar saklı kalmak üzere, anılan etken maddenin idrarda tespit edilmesinin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 10.01.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2020 tarihli ve 2020/2611 Soruşturma, 2020/1097 Esas, 2020/803 sayılı iddianamesi ile Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.10.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/380 Karar sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Dosya kapsamına göre, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 14.01.2020 tarihli raporuna göre; sanığın idrar örneğinde yapılan analizde ilaç etken maddelerinden Benzodiazepin bulunduğundan hakkında açılan kamu davasında Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; Sanığın idrar örneğinde tespit edilen Benzodiazepin (BZO) etken maddesinin yeşil reçeteyle satılan ilaçların aktif maddesi olduğu, bu maddenin kullanılmasının TCK'nın 191. maddesi kapsamında suç oluşturmayacağı gözetilmeden, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanık hakkında, beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/380 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının; "Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle BERAATİNE" şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/21328, K. 2025/5431, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-21328-e-2025-5431-k-67932fd8d429