Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/17490 E. 2025/5196 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/683 E., 2021/5 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Tekerrür hükümlerinin çıkarılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2019/683 Esas, 2021/5 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/683 Esas, 2021/5 sayılı kararı ile verilip kesinleşen 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. (ikişer defa) maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hükmünde, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli kararına ilişkin yapılan uyarlama yargılaması sonucu verilen mahkûmiyet kararının 09.02.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle "tekerrür hükümlerinin ilamdan çıkarılmasına" karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/14530 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102322 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102322 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2023 tarihli ek kararı ile, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2016 tarihli ve 2015/270 esas, 2016/500 sayılı kararına ilişkin uyarlama yargılaması neticesinde verilen mahkumiyet kararının 09/02/2023 tarihinde kesinleştiği ve başkaca tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığından bahisle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarihli ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarihli ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere infaza ilişkin hususların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek yapılan incelemede, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/11/2022 tarihli ve 2022/9177 esas, 2022/9409 karar sayılı ilamında yer alan "... tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkumiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, ... Bozulmasına" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2021 tarihli kararına konu suç tarihlerinin 22/07/2019 ve 04/12/2019 olduğu, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2016 tarihli ve 2015/270 esas, 2016/500 sayılı kararının 13/01/2017 tarihinde kesinleştiği, bu karara ilişkin yapılan uyarlama yargılaması sonucu Mahkemesince verilen 15/12/2022 tarihli ve 2022/367 esas, 2022/974 sayılı mahkumiyet kararının 09/02/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında yine mahkûmiyet kararı verilmesi nedeni ile tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmayacağı ancak tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak infaz aşamasında göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 22.07.2019 ve 04.12.2019 tarihli eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2019/683 Esas, 2021/5 sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. (ikişer defa) maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın 10.03.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, tekerrüre Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli ve 2015/270 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararının esas alındığı, B. Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli ve 2015/270 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10 ile 5237 sayılı TCK'nın 62. ve 52/2. maddeleri gereğince "2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasına" hükmedildiği ve kararın 13.01.2017 tarihinde kesinleştiği, uyarlama talebi üzerine Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/974 Karar sayılı kararı ile bu kez sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22 ile 5237 sayılı TCK'nın 62. ve 52/2. maddeleri gereğince "1 yıl 3 ay hapis ve 40 TL adli para cezasına" hükmedildiği ve kararın 09.02.2023 tarihinde kesinleştiği, C. Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.03.2023 tarihli ve 2019/683 Esas, 2021/5 Karar sayılı ek kararı ile tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli kararına ilişkin yapılan uyarlama yargılaması sonucu verilen mahkûmiyet kararının 09.02.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle "tekerrür hükümlerinin ilamdan çıkarılmasına" karar verildiği, Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulunun ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2019/683 Esas, 2021/5 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-c. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.