Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/16985 E. 2023/11556 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Elazığ (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.06.2014 tarihli ve 2014/269 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 24.06.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/333 Karar sayılı karar ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmiş ve karar 17.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir. C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/883 Esas, 2015/1249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve bir yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.11.2022 tarihli 2020/16450 Esas, 2022/11995 Karar sayılı kararı ile, "hükmün gerekçesiz olması, sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulması, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının araştırılması, sanığın hukuki durumunun basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir. E. Bozmaya uyularak, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/59 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve bir yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 2014 yılında madde kullandığına, artık kullanmadığına, geçmişe dönük yeniden ceza verilmesini kabul etmediğine, kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre) Suç tarihinde sanığın çevreye rahatsızlık vermesi üzerine emniyetçe olay yerine gidildiği ve sanık üzerinde Adli Emanetin 2014/601 sırasında kayıtlı bulunan esrar olduğu değerlendirilen maddenin tespit edildiği, sanıktan alınan kan ve idrar testinde esrar metabolitinin tespit edildiği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmada sanık hakkında suç tarihinden önce hakkında açılan başka dava olmadığı ve sanığın suç tarihinde başka bir dosyanın tedavi veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediği, sanığın suçunun sabit görüldüğü, gerekçesiyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/59 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.