Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/16507 E. 2025/1574 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/193 E., 2022/995 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda yer verilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43., 62/1., 53. ve 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 13.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/7711 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93796 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93796 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, kararda tekerrüre esas alınan Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/444 esas sayılı kararının sanık ile ilgisi bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.11.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/995 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43., 62/1., 53. ve 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B. Tekerrüre esas alınan Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2013/444 Esas, 2014/662 Karar sayılı kararının sanık ile ilgisi bulunmadığı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/995 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca; Hüküm fıkrasının; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin sekizinci maddesinin hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.