Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13500 E. 2024/25239 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/13500
- Karar No
- 2024/25239
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasından sanığın Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1257 Esas 2019/938 Karar sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2019/1266 Esas 2021/671 Karar sayılı kaldırma kararı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/16243 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63321 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63321 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2020 tarihli ve 2018/19-142 Esas, 2020/329 Karar sayılı ilâmında, "Zincirleme suça dâhil olan bir suçtan bu durum gözetilmeksizin mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulmalı, kesinleşen hükümdeki ceza sonuç cezadan mahsubuna karar verilmeli, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin ceza belirlenmelidir." şeklinde ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2018/2760 Esas, 2020/3515 Karar sayılı ilâmında yer alan " ...zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulduktan sonra belirlenen ceza kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan fazla ise kesinleşen hükümdeki cezaların mahsubu ile netice cezayı belirlemeli, aksi hâlde ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, aynı nev'iden suça ilişkin olarak yargılandığı Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/1257 Esas, 2019/938 sayılı Kararına konu suç tarihinin 20.06.2018, iddianame düzenleme tarihinin 19.10.2018 olduğu, inceleme konusu dosyada suç tarihinin 24.07.2018, iddianame düzenlenme tarihinin ise 05.04.2021 olduğu dikkate alındığında, iş bu dosyadaki suç tarihinin Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli kararına konu 19.10.2018 tarihli iddianame tarihinden önce olduğu, bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulama imkânı olduğu değerlendirilerek sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasından, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli kararı ile hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının mahsubuna karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ise de, mahsup edilen sonuç cezanın da 2 yıl 1 ay hapis cezası olduğu cihetle, Mahkemesince ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A. Şüpheli hakkında, 24.07.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2021 tarihli ve 2021/869 Soruşturma, 2021/5525 Esas, 2021/4262 Karar sayılı iddianamesi ile Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda; Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.03.2022 tarihli ve 2021/478 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasından sanığın Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1257 Esas 2019/938 Karar sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2019/1266 Esas 2021/671 Karar sayılı kaldırma kararı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Mahsuba konu Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1257 Esas 2019/938 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: 1. Şüpheli hakkında, 21.11.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2015 tarihli ve 2015/6227 Soruşturma, 2015/134 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, 2. Şüphelinin 31.10.2017 tarihinde aynı nev'iden suçu tekrar işlemesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2018 tarihli ve 2018/38440 Soruşturma, 2018/13152 Esas, 2018/10284 sayılı iddianamesi ile Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 3. Yine sanığın 20.06.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2019 tarihli ve 2018/32510 Soruşturma, 2019/2951 Esas, 2019/2369 sayılı iddianamesi ile Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 2019/173 Esas, 2019/85 Karar sayılı kararı ile dosyanın Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1257 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği, 4. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/1257 Esas 2019/938 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2019/1266 Esas, 2021/671 Karar sayılı kararı ile Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli kararının kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği Anlaşılmıştır. D. Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasına konu suç tarihinin 24.07.2018 olduğu, iddianame tarihinin 05.04.2021 olduğu, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin (Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi) dosyasına konu suç tarihlerinin 31.10.2017 ve 20.06.2018, iddianame tarihinin 19.10.2018 olduğu, her üç eylemin de ilk iddianame tarihi olan 19.10.2018 tarihinden önce işlendiği, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı, bu üç eylem arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen cezanın, hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasından mahsubuna karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ise de, mahsup edilen sonuç cezanın da 2 yıl 1 ay hapis cezası olduğu göz önüne alındığında "ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaya hükmolunması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/478 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının, hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine; "4. Sanığa verilen "2 yıl 1 ay" hapis cezası, kesinleşen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2019/1266 Esas, 2021/671 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis" cezası ile aynı miktarda olduğundan sanık hakkında "ek ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.