Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13367 E. 2024/22732 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13367
Karar No
2024/22732
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 23.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/6412 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61484 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61484 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha evvel 03.09.2013 tarihinde işlemiş olduğu aynı suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 1 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına ilişkin Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/213 Esas, 2014/490 Karar sayılı kararının 24.12.2014 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın denetim süresi içinde işlediği iddia edilen 05.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu dosyasında yapılan yargılama sonucunda sanığın cezalandırılmasına ve önceki hükmün açıklanması için Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/213 Esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verildiği, ihbar üzerine Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarih ve 2021/17 Esas 2021/173 Karar sayılı kararıyla 03.09.2013 tarihli suça ilişkin hüküm açıklanarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarih ve 2021/646 Esas 2022/769 Karar sayılı kararı ile sanığın 03.09.2013 tarihli ilk eylemi sebebi ile 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiği iddia edilen 05.11.2015 tarihli eylemine ilişkin davanın, 03.09.2013 tarihli eylemine ilişkin dava ile birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken birleştirme kararı verilmesi beklenmeden yargılamaya devamla hükmün açıklanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarih ve 2021/17 Esas 2021/173 Karar sayılı hükmünün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, Sanığın 05.11.2015 tarihinde inceleme konusu aynı nev'iden suç işlemesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve denetim süresi içinde aynı neviden suçu yeniden işlemesi nedeniyle açılan kamu davası sonunda Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/506 Esas, 2020/1032 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, incelemeye konu 05.11.2015 tarihli eylemin daha önce Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli, 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı gözetilerek ikinci suçtan dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 05.11.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarihli ve 2015/30026 Soruşturma, 2015/960 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, mercii ve süresinin gösterildiği, erteleme kararının 11.12.2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B. Şüphelinin 27.03.2020 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2020 tarihli ve 2015/30026 Soruşturma, 2020/4084 Esas, 2020/2996 sayılı iddianamesi ile Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.11.2020 tarihli ve 2020/506 Esas, 2020/1032 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Sanık hakkındaki Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/213 Esas ve 2014/490 Karar sayılı kararının incelenmesinde: 1. Sanık hakkında, 03.09.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2013 tarihli ve 2013/10118 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/213 Esas, 2014/490 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun' un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 24.12.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, 2. Kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbarda bulunulması üzerine, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/646 Esas, 2022/769 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,Anlaşılmıştır. E. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici7/2. maddede yer alan; " (2) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve 191/9. maddesinde yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında; Somut olayda; Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/213 Esas, 2014/490 Karar sayılı kararı ile sanığın 03.09.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 05.11.2015 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması kanuna aykırı olduğundan, sanığın, incelemeye konu 05.11.2015 tarihli eylemini, Samsun12. Asliye Ceza Mahkemesince zorunlu olarak verilen ve 24.12.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 05.11.2015 tarihli eylem nedeniyle, mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verilerek Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği, 27.03.2020 tarihli eylem yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. F. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Sanığın adli sicil kaydında görülen Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/819 Esas ve 2022/677 Karar sayılı kararına karşı olağanüstü kanun yollarına gidilmesi hususunda mahkemesince ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/506 Esas, 2020/1032 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının; "Sanığın 05.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına, Sanığın 27.03.2020 tarihli eyleminden 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına" şeklinde değiştirilmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/13367, K. 2024/22732, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-13367-e-2024-22732-k-ae81048e6406