Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/5624 E. 2024/509 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5624
Karar No
2024/509
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 12.03.2015 SAYISI : 2014/183 E., 2015/83 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : 1.Mahkûmiyet 2.Temyiz talebinin reddi kararı ( sanık ... yönünden) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında kurulan Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.03.2015 tarihli, 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararın ve sanık ... müdafiinin temyiz talebi hakkında kurulan 22.05.2015 tarihli, 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'ın ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinin süresinde verilmemesi nedeniyle “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı ek kararının hukuka aykırı nitelikte olduğuna, gerekçeli kararın yüzüne karşı okunmadığına ve bu nedenle temyizin reddine ilişkin kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Olay yakalama ve fiziki takip tutanakları ile iletişimin tespiti tutanakları, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan ..., ... ...'nın beyanları, duruşmada dinlenen tutanak tanıklarının beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in 10.02.2014 tarihinde ...'ye, sanık ...'ın ise 07.02.2014 tarihinde ... ve ...'a eroin satmak suretiyle üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri anlaşıldığından eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına, uyuşturucu maddenin eroin olması nedeniyle cezalarında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca yarı oranında artırım yapılmasına ve aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapılmak suretiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... hakkındaki temyiz talebi yönünden Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karara karşı, sanık müdafiinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.03.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR A. Sanık ... hakkındaki temyiz talebi yönünden Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/5624, K. 2024/509, T. 17.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-5624-e-2024-509-k-1a37b5751676