Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/2612 E. 2026/11749 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2612
Karar No
2026/11749
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/241 E., 2019/757 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın değişen suç vasfına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Re'sen tespit edilecek nedenlere, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. 21.01.2014 olan suç tarihinde henüz 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girmediğinden, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen hapis cezasının alt sınırının 5 yıl hapis cezası olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesiyle TCK'nın 188/3. maddesindeki cezanın alt sınırının 10 yıla çıkartıldığı, suç tarihi itibariyle temel cezanın 5 yıl hapis cezası olması karşısında 10 yıl hapis cezası olarak fazla belirlenmesinin, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, İkinci paragrafında yer alan "10 YIL HAPİS" ibaresinin çıkarılarak yerine "5 YIL HAPİS"; dördüncü ve beşinci paragraflarında yer alan "8 YIL 4 AY HAPİS" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "4 YIL 2 AY HAPİS" ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/2612, K. 2026/11749, T. 17.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-2612-e-2026-11749-k-0535c327fd4b